Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Fluide Glacial. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Fluide Glacial. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Gotlib

Γεννημένος στης 14 Ιουλίου του 1934 στο Παρίσι, ο Gotlib ή όπως είναι το πραγματικό του όνομα, Marcel Gotlieb, αποτελεί ένα σημαντικό κεφάλαιο στην ιστορία των Γαλλικών κόμικς. Με το έργο που παρουσιάσε όλα αυτά τα χρόνια, έπαιξε σημαντικό ρόλο στην μετάβαση των κόμικς από μια καθαρά παιδική ασχολία και διασκέδαση, σε ένα πιο ώριμο μέσο που απευθύνεται και σε μεγαλύτερης ηλικίας αναγνωστικό κοινό.  Δούλεψε  από το πόστο του σχεδιαστή, του  σεναριογράφου  και εκδότη και βοήθησε αισθητά στην ανάπτυξη της κουλτούρας των κόμικς στην Γαλλία αλλά και στην διεύρυνση τους ως κλάδος εργασίας.
Μέλος μιας εβραικής οικογένειας πέρασε δύσκολα παιδικά χρόνια αφού βίωσε από μικρός τον αντισημιτισμό. Χωρίς πολλές οικονομικές δυνατότητες, δούλευε σε διάφορες δουλειές ενώ παράλληλα παρακολουθούσε  μαθήματα εφαρμοσμένων τεχνών. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να πιάσει την πρώτη του δουλειά ως letterer στον  Γαλλικό εκδοτικό οίκο Opera Mundi που  μετέφραζε και δημοσίευε Αμερικάνικά Comic Strips. To 1959 ξεκινά να εικονογραφεί παιδικά βιβλία και βιβλία εκμάθησης ζωγραφικής.
 To 1962 δημοσιεύει τα πρώτα προσωπικά του κόμικ  Gilou ,  Klop , και Gai -Luron . Το Gai - Luron που έχει σαν βασικό ήρωα ένα σκύλο που θυμίζει τον Droopy, εμφανίζεται μέσα από τις σελίδες του περιοδικού Pif -Gadfet  και κάνει αισθητή την παρουσία του στον χώρο των κόμικς.
Το 1965 παρουσίασε τα strips του στο περιοδικό Pilote , τα οποία υποδέχθηκε με ενθουσιασμό ο συν -ιδρυτής και εκδότης του  Rene Goscinny. Μαζί δημιούργησαν την σειρά Les Dingodossiers. Σενάριο Goscinny, σκίτσα Gotlib. Μια σάτιρα ποικίλης θεματολογίας. Το 1967 ο Goscinny λόγω φόρτου εργασίας ζητάει από τον Gotlib να συνεχισει μόνος του την σειρά. Αυτός αποφάσισε να ξεκινήσει ένα νέο τίτλο με το όνομα Rubrique-à-brac που είχε το ίδιο format με το Dingodossiers αλλά απευθυνόταν σε πιο ενήλικο κοινό. Είχε κυκλοφορήσει και στην Ελλάδα από την Μαμούθ Κόμικς με τον τίτλο ''διαβολομαζέματα''.


Στην πορεία αποφασίζει να δώσει μεγαλύτερη βαρύτητα στο σενάριο και ελαττώνει την ενασχόληση του με το σχέδιο. Συνεργάζεται με κορυφαίους σχεδιαστές όπως Bretecher, Moebius, κ.α. Με τον Alexis δημιούργησαν το Cinemastok , μια  υπέροχη παρωδία διάσημων κινηματογραφικών ταινιών. Το 1971 δημιουργεί με τον κορυφαίο Lod, τον Superdupont. Ένα Γάλλο Super Hero που αποτελεί μια σάτιρα στον Γαλλικό σωβινισμό.
 Το 1972 αποχωρεί από το Pilote και φτιάχνει μαζί με τους Mandryka και Bretecher το περιοδικό Le echo des savvanes. Εκεί οι ιστορίες του γίνονται ακόμα πιο προκλητικές και πικάντικες. Άλλωστε σε όλη την καριέρα του  ισορροπούσε πάντα μεταξύ του επιτρεπτού και μη.
 Το 1975 αποχωρεί και από το Le echo des Savvanes και ιδρύει το Fluide Glacial...Δεν θα  πω τίποτα παραπάνω από το ότι εκεί γράφει κ σχεδιάζει ένα τίτλο που η Ελληνική του μετάφραση είναι '' το πορνόπαπο''..... Μέσα από όλα αυτά τα περιοδικά απέδειξε πως εκτός από τις ιστορίες του είναι  προοδευτικός και σαν άνθρωπος, αφού ανακάλυψε και προώθησε νέα ταλέντα όσοι λίγοι. Το 1991 του απονέμεται και το μεγάλο βραβείο του φεστιβάλ της  Angouleme για το έργο του.
 Ένα σύνολο στοιχείων θα έλεγα πως είναι το Trademark της δουλειάς του . Σε ότι αφορά το σχέδιο υπάρχει  πάντα μια  υπερβολή. Έντονες γραμμές, έκδηλη κινητικότητα και εκκωφαντικοί ήχοι είναι κάποια χαρακτηριστικά που παρέμεναν σταθερά σε όλη την διάρκεια της καριέρας του.
Σε ότι αφορά το σενάριο συνδυάζει με υπέροχο τρόπο διάφορα είδη ευφημισμού, όπως  το Αγγλικό χιούμορ  - πολλές φορές μακάβριο, το Εβραιοαμερικανικό χιούμορ με τέτοιο τρόπο που έχει κατηγορηθεί πολλές φορές ως αιρετικός και άθεος αλλά και το Γαλλικό χιούμορ με πολλές δόσεις ερωτισμού, πότε πρόστυχου και πότε όχι.
Πολύ σημαντικό κεφάλαιο ο Gotlib για τα χιουμοριστικά κόμικς παγκοσμίως. Μπροστάρης ενάντια στην λογοκρισία και πρωτοπόρος στο σπάσιμο των ταμπού. Ασεβής, ριζοσπαστικός και  ιδιοφυής, έδωσε στην 9 τέχνη έναν αέρα ελευθερίας  όσο λίγοι.


Διαβάστε περισσότερα »

Edika

Ο Edouard Carali ή Edika, όπως είναι κατά κόσμον γνωστός, γεννήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου το 1940 σε κάποιο προάστιο του Καΐρου και είναι ένας Γάλλο - Αιγύπτιος σχεδιαστής κόμικ, με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά το εκφραστικό και, πολλές φορές, εξωφρενικά αστείο σχέδιο και τις παράλογες και θεότρελες ιστορίες που ζούνε οι χαρακτήρες που ζωντανεύει στο χαρτί.

Το στυλ του είναι σήμα κατατεθέν, αφού μπορείς από μια και μόνο εικόνα να καταλάβεις την δουλειά του - δείγμα κορυφαίου δημιουργού. Τα comic strips που έχει δημιουργήσει, έχουν μεταφραστεί στα Αγγλικά, στα Ιταλικά, στα Ισπανικά, στα Γερμανικά, στα Σουηδικά και στα Ελληνικά. Στην χώρα μας, οι δημιουργίες του έχουν κυκλοφορήσει από την ΒΑΒΕΛ και τις εκδόσεις Πάρα Πέντε.
Ξεκίνησε την καριέρα του στην διαφήμιση αλλά όταν μετακόμισε από το Λίβανο στην Γαλλία, άρχισε να ασχολείται δειλά με τα κόμικς. Αν και δεν έχει σπουδάσει γραφικές τέχνες, άρχισε να δημοσιεύει δουλειές του σε αρκετά περιοδικά όπως το Pilote, το Charlie Mensuel και το Psikopat, περιοδικό στο οποίο ιδιοκτήτης ήταν ο αδερφός του, Paul Carali.
Η αγάπη για την σκιτσογραφία είναι οικογενειακό φαινόμενο μιας και αυτός, ο αδερφός του, η ανιψιά του και ο ανιψιός του, ασχολούνται επαγγελματικά με αυτήν.
Μεγάλο βήμα στην πορεία του, στον χώρο της ένατης τέχνης, ήταν η συνεργασία του με τον Gotlib - έναν από τους πρωτεργάτες της δημιουργίας Γαλλόφωνων κόμικς για ενήλικο κοινό, στο περιοδικό Fluide Glacial.
Οι χαρακτήρες του σχεδόν έχουν βιωματικό χαρακτήρα, όπως λέει και ο ίδιος και κάποιοι από αυτούς που έχουν ξεχωρίσει είναι ο Bronski Proko και η οικογένεια του. Η γυναίκα του Olga , τα παιδιά τους Nini και George και μια γάτα που αν και δεν μιλάει, έχει ανθρώπινη συμπεριφορά με το όνομα Clarke Gaybeul (φόρος τιμής στον ηθοποιό Clark Gable).
Οι ιστορίες του συχνά δεν έχουν  πάντα μια ενιαία φόρμα πλοκής  και πολλές φορές δεν καταλήγουν κάπου - δεν έχουν τέλος. Όπως έχει δηλώσει και ο ίδιος, δεν χτίζει μια θεματολογία με αρχή - μέση - τέλος, αλλά χτίζει ένα story γύρω από ένα στιγμιότυπο που του φαίνεται αστείο και απαραίτητο. Για αυτό και αρκετές φορές χρησιμοποιεί την Metaference - metafiction, τεχνική στην οποία οι ήρωες γνωρίζουν πως είναι χαρακτήρες κόμικ ή ήρωες βιβλίου, προσθέτοντας έτσι άλλο ένα σουρεάλ στοιχείο στην πλοκή της ιστορίας.
Επηρεασμένος απο το παράλογο χιούμορ των ασπρόμαυρων ταινιών του Jerry Lewis και με την απόλυτη ελευθερία που του έδωσε ο Gotlib, ξέφυγε από το συνηθισμένο και δημιούργησε κάτι απρόσμενο, κάτι που ο αναγνώστης δεν περιμένει να διαβάσει. Αρκετά ριζοσπαστικό, αν σκεφτεί κανείς τα δεδομένα της εποχής
Αυτή η διαφορετικότητα ταιριάζει και με την ψυχοσύνθεση του είχε πει κάποτε, για αυτό και μέσα από το έντονο κοντράστ του σχεδίου και του κειμένου προσπαθεί να μην ακολουθεί την εξέλιξη της πλοκής για να μην βαριέται ο αναγνώστης αλλά και ο ίδιος.
Οι ήρωες του με την χαρακτηριστική μεγάλη μύτη, συχνά ζουν αστείες καταστάσεις γύρω από το sex και δεν διαθέτουν το αίσθημα της ντροπής που χαρακτηρίζει τον ίδιο ως άνθρωπο.
Έχει δημιουργήσει και strips, επιστημονικής φαντασίας τελείως διαφορετικά από την δουλειά που τον έχει κάνει γνωστό αλλά λόγω χαμηλών πωλήσεων, αποφάσισε να ασχολείται μόνο με αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα. Ποιος μπορεί να τον κατηγορήσει; Άλλωστε έχει προσφέρει τόσα στην ένατη τέχνη που μόνο ευχαριστώ μπορούμε να πούμε.

Με τα χρόνια έχει χάσει την διάθεση να γράφει τόσο ακραία σενάρια αλλά ο ενθουσιασμός του όταν βάζει την τελική υπογραφή σε ένα έργο που μόλις έφτιαξε, είναι όπως τον καιρό που πρωτοξεκίνησε.
Το σίγουρο είναι πως είναι ένας από τους κορυφαίους σχεδιαστές του είδους και πως όλα αυτά τα χρόνια μας έχει χαρίσει αμέτρητες στιγμές γέλιου.




Διαβάστε περισσότερα »