Stan Lee

Ξεκινώντας να γράψω αυτό το άρθρο, αναρωτιέμαι τι να πρωτοπώ. Και αυτό γιατί  νιώθω δέος στο όνομα του ανθρώπου για τον οποίο θα σας αναφέρω σήμερα. Το έργο του,  από το 1939 μέχρι σήμερα,  τον έχει αναγάγει σε συνώνυμο των Αμερικανικών Super Hero Comics. Από την ζωηρή και άκρως δημιουργική του φαντασία, έχει γεννηθεί ένας τεράστιος αριθμός χαρακτήρων,  μέσα στους οποίους συμπεριλαμβάνονται αρκετοί από τους πιο διάσημους χαρακτήρες στην Ιστορία των κόμικς.

 Είναι ο πρώτος σεναριογράφος που έδωσε στους ήρωες του  σύνθετες και περίπλοκες ψυχοσυνθέσεις  με αποτέλεσμα να φαντάζουν πιο ανθρώπινοι, πιο υπαρκτοί. Έτσι  οι Super heroes, έγιναν πιο προσιτοί στον αναγνώστη που μπορούσε  πια να ταυτιστεί μαζί τους.  
Συνείσφερε στα Αμερικανικά κόμικς  με πολύπλευρο  και καθοριστικό  τρόπο. Ένας από αυτούς ήταν  η έξυπνη και σταδιακή πίεση  που άσκησε μέσα από τα σενάρια των ιστοριών  του,   στην επιτροπή λογοκρισίας  εκείνης της εποχής (Comics code Authority) για να αλλάξει  και να αναθεωρήσει τις πολιτικές της.  
Τα Αμερικανικά κόμικς του χρωστούν πολλά. Η παρακαταθήκη που άφησε στην κουλτούρα τους, είναι ακόμα και σήμερα ανεξίτηλη. Ήταν  ένας από τους πρώτους ανθρώπους που τα οραματίστηκε  ως μια άκρως κερδοφόρα  βιομηχανία και συνέβαλε στην δημιουργία της όσοι λίγοι.   Με ποιο τρόπο;  Οδήγησε την επέκταση - μεταμόρφωση της Marvel Comics από έναν μέτριας εμβέλειας εκδοτικό οίκο σε ένα παγκόσμιο Multimedia κολοσσό. Όλοι τον ξέρουν ως καταπληκτικό εγκέφαλο, λίγοι  όμως του αναγνωρίζουν το πόσο καλός επιχειρηματίας υπήρξε στο παρελθόν.
  Οι αναγνώστες έβλεπαν και βλέπουν  στον Stan Lee,  το  πρόσωπο της εταιρείας. Τον ταυτίζουν μαζί της, τον αγαπούν  και ο ίδιος αποδέχθηκε αυτό το ρόλο και αυτή την αγάπη με χαρά. Η Persona  που έχει δημιουργήσει είναι αγαπητή σε όλους και ακόμα και σήμερα δεν σταματά να είναι ένας ξεχωριστός Showman, που συμβολίζει κάθε  Comic lover, κάθε Comic geek.

  To  πραγματικό του όνομα είναι Stanley Martin Lieber αν και σε όλους μας είναι γνωστός ως Stan Lee. Όνομα που αποφάσισε να υιοθετήσει  νομικά ως το πραγματικό του πριν από κάποια χρόνια.

Γεννήθηκε  στις 28 Δεκεμβρίου του 1922 στην Νέα  Υόρκη και πιο συγκεκριμένα σε ένα μικρό διαμέρισμα στο Manhattan. Εβραίο ρουμανικής καταγωγής, γιος των μεταναστών Celia & Jack Lieber . Ο πατέρας του ήταν ράφτης που δούλευε σποραδικά μετά την εποχή του οικονομικού κραχ,  (Great Depression),  έτσι μετακόμισαν στο Bronx . Εκεί όταν ήταν 9 χρονών γεννήθηκε και ο αδερφός του Larry.  Πολλά χρόνια αργότερα αυτά τα δυο αδέρφια  μαζί θα σκεφτόντουσαν - δημιουργούσαν τον Iron Man.Το copyright αποδίδεται όμως μόνο στον Stan.
 Πήγε στο De Witt Clinton High School.  Εκεί ανακάλυψε και την αγάπη - ικανότητα του στο γράψιμο. Κατάφερε να το βγάλει μόλις στην ηλικία των 16/5 χρονών!!  - Θεωρήθηκε ως boy wonder. 

  Μέλος μιας όχι ιδιαίτερα εύπορης οικογένειας αναγκάστηκε από μικρός να δουλεύει. Κάποιες από τις δουλειές που έκανε εκείνη την περίοδο ήταν να γράφει επικήδειους σε μια τοπική μικρή εφημερίδα, να πουλάει Sandwiches σε γραφεία στο Rockefeller Center ή να πουλάει συνδρομές της New York Herald Tribune.
Με την βοήθεια του θείου του Robbie Solomon  ο οποίος ήταν γαμπρός του ιδιοκτήτη - εκδότη   του pulp magazine ' Martin Goodman,  έπιασε δουλειά το 1939 ως βοηθός σε μία από τις εταιρείες του . Στην τότε ονομαζόμενη ''Timely Comics''. Τα καθήκοντα που του είχε αναθέσει το πρώτο του αφεντικό ο Joe Simon ,  συμπεριλάμβαναν να αλλάζει μελάνι στα μελανοδοχεία των σχεδιαστών, να τους φέρνει φαγητό κτλ...
Οι παιδικές του φιλοδοξίες να γίνει σεναριογράφος άρχισαν να παίρνουν μορφή το 1941 μέσα από το ''Captain America # 3'', όπου ανέλαβε το ρόλο του Text Filler. Εκεί υιοθέτησε για πρώτη φορά και το ψευδώνυμο Stan Lee.

Ο πρώτος χαρακτήρας που δημιούργησε ήταν αποτέλεσμα συνεργασίας. Για το ποιος ήταν ο άλλος δημιουργός, εικάζονται τα ονόματα των Jack Binder και Alex Schomburg.  Tο  όνομα αυτού του χαρακτήρα ήταν Destroyer και πολεμούσε τους Ναζί. Εμφανίστηκε τον Αύγουστο του 1941 μέσα από το Mystic Comics # 6.

Εκείνη η χρονική  περίοδος  ονομάστηκε Golden Age of Comics.  Από την φαντασία του πήραν μορφή και άλλοι χαρακτήρες εκείνη την εποχή. Μαζί με τον  Jack Alderman δημιούργησε τον Father Time που εμφανίστηκε μέσα από το Captain America #6. Ο πρώτος εξολοκλήρου δικός του χαρακτήρας ήταν ο  ο Jack Frost ( κάτι σαν τον Iceman). Εμφανίστηκε μέσα στο USA comics #1 που κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 1941. 
Τότε σε ηλικία 19 μόλις χρονών,  παίρνει την θέση του προσωρινού εκδότη, αφού ο Simon και ο βασικός του συνεργάτης Jack Kirby  αποχωρούν λόγο διαφωνίας με τον Goodman. O μικρός Stan, έδειξε πως έχει  ικανότητες αλλά και  προοπτικές  για μελλοντική εξέλιξη. Έτσι κατάφερε να γίνει  editor in chief  και art director στον τομέα των κόμικς της εταιρείας. Θέση που κράτησε μέχρι το 1972 που πλέον ανέλαβε την θέση του βασικού εκδότη, μετά την αποχώρηση του Goodman.

Το 1942 κατατάσσεται στον Αμερικανό στρατό στο σώμα Signal Corps ( κάτι σαν τις δικές μας διαβιβάσεις). Μην φανταστείτε πως πήρε μέρος ποτέ σε κάποια μάχη... Κατα την διάρκεια της θυτείας του, δεν σταματάει να γράφει σενάρια, λεζάντες  και να σκέφτεται νέους Super Hero. Την θέση του στην Timely Comics μέχρι το 1945 που επέστεψε από το στρατό είχε αναλάβει ο Vincent Fago.  Eπιστρέφει λοιπον στην Νέα Υόρκη, παντρεύεται την Joan Clayton Boocock, αγοράζει δυο σπίτια και κάνει δυο κόρες. Την Joan Celia Lee (1950) και την Jan Lee ( 1953) που δυστυχώς πεθαίνει τρείς μέρες μετά την γέννηση της.
Το 1950 η Timely Comics μετονομάζεται σε Atlas Comics. O Lee τότε έγραφε σενάρια κάθε είδους. Romance, Westerns, Sci-fi, adventure, horror, medieval. Οτιδήποτε για να μπορέσει να συντηρήσει την οικογένεια του.
 Την δεκαετία του 50  όπως ο ίδιος έχει δηλώσει, πέρασε πολλές φορές από  το νού του, να σταματήσει να ασχολείται με τον χώρο τον κόμικς. Είμαστε τυχεροί βέβαια που δεν το έκανε.
Ο λόγος ήταν πως τα κόμικς δεν ήταν πλέον κερδοφόρο επάγγελμα.  Η αγορά τους είχε δεχθεί τεράστιο πλήγμα. Βασικός αίτιος για αυτό ήταν η ίδρυση της Comics Magazine Associaton of America, τον Σεπτέμβριο του 1954.  Πρόεδρος της ήταν ο Charles  Murphy ο οποίος θέσπισε μια πολιτική κατεύθυνση που στόχο της είχε να προάγει τα ήθη και να περιορίσει το ακατάλληλο περιεχόμενο που απευθυνόταν στην νεολαία (Comics code Authority).

Με άλλα λόγια μια πολιτική όπου η λογοκρισία  βρισκόταν σε όλο της το μεγαλείο.  Η Atlas Comics  εφόσον ήθελε να διανέμονται κανονικά τα προϊόντα της, αναγκάστηκε να συμμορφωθεί με  αυτές τις κατευθύνσεις και ο Lee αναγκάστηκε να πατήσει φρένο στην Φαντασία του. Κάποια από τα σενάρια του παρ΄όλα εκείνης της εποχής,  ισορροπούσαν με ιδιαίτερη πονηριά,  μεταξύ της λογοκρισίας και της ελευθερίας του λόγου.

Στα τέλη της δεκαετίας του 50 το πολιτικό σύστημα άρχισε να αλλάζει μορφή. Ο  κορυφαίος Julius Schwartz  τότε εκδότης της DC,  άδραξε την ευκαιρία, επαναφέρει το αρχέτυπο του υπέρ ήρωα στο προσκήνιο και κάνει μεγάλη επιτυχία με την νέα εκδοχή του Flash και με την δημιουργία της πρώτης ομάδας υπέρ ηρώων - Justice League.
Έτσι ο Goodman αναθέτει στον Lee να δημιουργήσει και αυτός μια νέα ομάδα υπέρ ηρώων.. Αυτή ήταν και η αρχή μιας τεράστιας σεναριακής καριέρας. Οι ήρωες του Lee, δεν είχαν καμία σχέση με το πρότυπο των μέχρι τότε Super Hero που στην ουσία στόχευαν σε καθαρά  εφηβικό κοινό. Απέκτησαν πρωτόγνωρο ρεαλιστικό υπόβαθρο για τα δεδομένα του τότε. Έπαψαν να είναι οι τέλειοι χαρακτήρες και απέκτησαν προβλήματα  και αδυναμίες όπως κάθε φυσιολογικός άνθρωπος. Βαριόντουσαν, ήταν κυκλοθυμικοί και τσακώνονταν μεταξύ τους. Είχαν οικονομικές δυσκολίες και δεν τα πήγαιναν πάντα καλά με το αντίθετο φύλλο. Είχαν το δικαίωμα να είναι μελαγχολικοί και να φοβούνται... Η ταύτιση των αναγνωστών ήταν μαθητικά αναμενόμενη.

 Ο τεράστιος Jack Kirby έχει επιστρέψει στο δυναμικό των κόμικς της εταιρείας και έτσι οι δυο τους δημιουργούν τους Fantastic Four. Ο τίτλος αυτός ήταν μια ανέλπιστη επιτυχία που οδήγησε τον Lee και τους σχεδιαστές της εταιρείας στην δημιουργία και άλλων νέων ηρώων. Αυτή η κορυφαία συνεργασία γέννησε και τους : Hulk, Iron -man,  Avengers, Thor και X-MEN.  Κάνα δυο τυχαίους Super Hero μωρέ..
 Αυτή ήταν και αρχή της  άνοιξης  των Αμερικανικών κόμικ (Silver age of Comics). Εκείνη την εποχή,  δημιούργησε με τον Bill Everett  τον  Daredevil,  ενώ με τον Steve Ditko δημιούργησε τον Doctor Strange και τον πιο επιτυχημένο υπέρ ήρωα της Marvel,  τον Spider man!!!  Τότε άρχισε να δημιουργείται μετά από δικιά του ιδέα  και το λεγόμενο Marvel Universe,  όπου όλοι οι χαρακτήρες μοιράζονταν και συνυπήρχαν.

Συνολικά έχει δημιουργήσει πάνω από 200 και κάτι χαρακτήρες. Αν προσπαθήσω να τους αναφέρω όλους δεν θα τελειώσω αυτό το άρθρο ποτέ...
Η ανανέωση που έφερε  αυτός ο άνθρωπος στα κόμικς δεν αφορούσε μόνο το σενάριο και τους χαρακτήρες αλλά και στο ότι κάθε κόμικ ήταν μια προσπάθεια να αγγίξει τον αναγνώστη και να του δημιουργήσει μια αίσθηση ''κοινότητας''. Μια γεύση άμεσης επαφής με τους δημιουργούς. Για αυτό και με δικιά του απόφαση, στους τίτλους κάθε ιστορίας θα αναγραφόταν όχι μόνο ο writer & penciller αλλά και ο inker & letterer.  O αναγνώστης έπρεπε να νιώσει πιο κοντά στους δημιουργούς. Να μάθει και να ξέρει περισσότερα. Μέσα από την στήλη που έγραφε με το όνομα ''Stan's Soapbox'',  επικοινωνούσε με εκατομμύρια αναγνώστες. Βήμα, βήμα ξεκίνησε μια comic mania που από τότε δεν έχει σταματήσει.  Το moto που χρησιμοποιούσε -  Excelsior,  έγινε το σήμα κατατεθέν του. Αυτή την ιδιαίτερα προσιτή στάση απέναντι σε κάθε comic lover, την τηρεί ακόμα και σήμερα. Μπράβο του.  Αυτό πρέπει να του το αναγνωρίσω,   ασχέτως αν  υπάρχει η πιθανότητα  να αποτελεί μέρος της επαγγελματικής και κοινωνικής του βιτρίνας - εικόνας.. 


Το 1971 ήταν η χρονιά που μπήκε μπροστάρης, αν και με έμμεσο τρόπο  στον αγώνα κατά της λογοκρισίας.Το  τότε Αμερικανικό  υπουργείο Υγείας και Εκπαίδευσης, θεώρησε πως τα κόμικς αγγίζουν ένα σημαντικό πληθυσμό της νεολαίας και του ζήτησε να γράψει μια ιστορία για τον κίνδυνο των ναρκωτικών. Τότε έγραψε ενα Substory διάρκειας τριών τευχών, που κυκλοφόρησε μέσα από τα The Amazing Spider man # 96-98. Μέσα σε αυτή, ο καλύτερος φίλος του Peter Parker είχε εθιστεί σε ναρκωτικές ουσίες -  χαπάκια αν δεν κάνω λάθος.  Η επιτροπή λογοκρισίας αρνήθηκε να δώσει την  άδεια - σφραγίδα της για να κυκλοφορήσει. Ο λόγος ήταν η απεικόνιση ναρκωτικών ουσιών. Το κατά των ναρκωτικών περιεχόμενο θεωρήθηκε άσχετο. Με την συμπαράσταση του Goodman και με την ελπίδα πως h κυβέρνηση  θα δεχόταν την αίτηση φερεγγυότητας που έκαναν , ο Lee την έκδωσε.  Το κόμικς πούλησε  πολύ καλά και η Marvel δέχθηκε διθυραμβικά σχόλια για  την κοινωνική της ευαισθησία και για την εταιρική της ευθύνη απέναντι στους νέους. Σαν αποτέλεσμα η επιτροπή λογοκρισίας αναγκάστηκε να επιτρέψει την αρνητική απεικόνιση ναρκωτικών και να χαλαρώσει σε πάρα πολλά θέματα την πουριτανική κριτική της.  Ο Lee μέσα από τις ιστορίες του συνέχισε να κάνει  κοινωνικά σχόλια για τον πραγματικό κόσμο. Αφορούσαν θέματα όπως ο ρατσισμός, o φανατισμός κάθε μορφής, οι διακρίσεις κ.α. 

Τα χρόνια που ακολούθησαν ασπάστηκε τον ρόλο της δημόσιας εικόνας της Marvel. Άρχισε να κάνει πολύ συχνές τηλεοπτικές και δημόσιες εμφανίσεις, διαλέξεις σε κολέγια κ.α. Το 1981 μετακόμισε στην California για να αναπτύξει το κινηματογραφικό και τηλεοπτικό τμήμα της εταιρείας. Από τότε είναι executive producer σε  κάθε  project και δεν χάνει την ευκαιρία να κάνει cameo εμφανίσεις σε κάθε τηλεοπτική ή κινηματογραφική μεταφορά. Για σύντομο χρονικό διάστημα υπήρξε και ο πρόεδρος όλης της εταιρείας αλλά αποχώρησε καθώς όπως ο ίδιος είπε '' το να είσαι πρόεδρος έχει να κάνει πιο πολύ με νούμερα και οικονομικά  και όχι με την δημιουργία. Εγώ είμαι καλός στο να δημιουργώ και όχι στην αριθμητική. 
Το 1998 μαζί με τον Peter Paul έφτιαξαν την Stan Lee  Media -  Production and Marketing studio.  To 1999 είχε 165 άτομα προσωπικό και μπήκε στο χρηματιστήριο . Το 2000 ο Peter Paul  βρέθηκε ένοχος για παράνομες αγοραπωλησίες μετοχών. Το 2001 η εταιρεία γλυτώνει με δυσκολία την πτώχευση. O Lee δεν βρέθηκε ποτέ αναμειγμένος σε αυτή την κομπίνα.

 Το 2000 ο Lee έκανε την πρώτη  του δουλειά για την αντίπαλη DC comics.  O τίτλος ήταν Just imagine και αποτελούσε ένα re- imagining του ίδιου,  επάνω στους χαρακτήρες Superman, Batman, Wonder Woman, Green Lantern  και Flash. 
Ιδιαίτερη δουλειά κατά την γνώμη μου. Προσέγγισε αυτούς τους ήρωες από τελείως διαφορετική σκοπιά. Δεν θα την έλεγα όμως και επιτυχημένη. Για να είμαι ειλικρινής θα την πω εμετική.. Νομίζω  βασικά πως το έκανε επίτηδες.  Πως ήταν ένα σκόπιμο χτύπημα από το εσωτερικό της...Για αυτό εισχώρησε στους κόλπους της. Για να την καταστρέψει.. .Δεν γίνεται αγαπήτε Lee να κάνεις τέτοιες ηλίθιες αλλαγές στην φιγούρα του Batman!!! Απλά δεν γίνεται !!!!
 Για πολλούς ήταν και η απόδειξη πως ο Lee σεναριακά πλέον έχει κουραστεί και δεν έχει να παρουσιάσει κάτι καινούργιο. Είναι πλέον μιας κάποιας ηλικίας και πρέπει να αποσυρθεί από κύριος δημιουργός. Μαζί τους και εγώ.
Νομίζω πως δεν χρειάζεται να αναφέρω  πως η σειρά δεν πήγε καλά εμπορικά. Ούτε τα σχόλια των θαυμαστών της DC...
 

Το 2001 μαζί με τον Gill Champion και τον Arthur Lieberman, φτιάχνουν την POW Entairtenment ( Films. T//V, Video Games). Τότε για τον κανάλι Spike TV, ετοιμάζει μια  animation σειρά με ηρωίδα την  Stripepperella ( περίπου σαν την Barb wire).
 To 2006 η Marvel γιορτάζει τα 65 του χρόνια και ξεκινάει μια σειρά  κόμικ με αυτοτελής ιστορίες ενός τεύχους. Πρωταγωνιστής  ήταν ο  ίδιος ο Stan Lee.  Μέσα στα καρέ, ζει πολλές περιπέτειες και   συναντά πολλούς από τους χαρακτήρες που έπλασε.
 To 2007 στο Comicon International  αποκτά την πρώτη του Action Figure. Η υποδοχή της ήταν θερμή και πούλησε σαν τρελή. Μάλλον ο κάθε κομιξάκιας Αμερικάνος ήθελε από ένα Stan Lee στην συλλογή του.
Το 2009 παράγει σε συνεργασία με την Ιαπωνική εταιρεία Bones, το πρώτο του manga, με τίτλο Heroman . το οποίο έγινε το animation το 2010. 
Το 2011 ξεκίνησε την συγγραφή ενός μιούζικαλ με τον  τίτλο '' The Ying and the Yang - Battle of Tao.  To 2012  στο  San Diego Comic-Con International, ανακοίνωσε την έναρξη ενός καναλιού στο youtube με το όνομα '' Stan Lee's World of Heroes''. To πρόγραμμα του συμπεριλαμβάνει πολλές από τις δουλειές που έκανε στο παρελθόν. 
Για την ηλικία του θα έλεγε κανείς  πως είναι τρομερά δραστήριος...
.Από το 2010 λειτουργεί και το Stan Lee Foundation. Ίδρυμα που σκοπός του είναι να προάγει τις τέχνες και τα γράμματα.

Έχει ασχοληθεί με κάθε μέσο των Media .Δεν πιστεύω πως υπάρχει κάποιος κομιξάκιας που να μην γνωρίζει την χαρακτηριστική φωνή του. Σίγουρα θα έχετε παίξει κάποιο video game ή θα έχετε δει κάποια ταινία.

Για το έργο του έχει  βραβευθεί τρείς φορές με το  Hugo Award, μια φορά με το Saturn Award, μια φορά με το Producers Guild of America Award, μια φορά με το National Medal of Arts και πολλά πολλά άλλα..
Έχει  μπει  επίσης στο Jack Kirby Hall of Fame,  Will Eisner hall of fame και έχει αποκτήσει το δικό του αστέρι στο Hollywood walk of fame.

Πολυπράγμων και πολυμήχανος, έχει καταφέρει όσα λίγοι άνθρωποι στην ιστορία των Media.  To πιο σημαντικό όμως θα έλεγα πως είναι ο σεβασμός και η αγάπη που έχει κερδίσει όλα αυτά τα χρόνια από εκατομμύρια κόσμο. Μην λέμε μαλακίες - μπορεί να είναι πια πορνόγερος αλλά είναι ένας αξιαγάπητος πορνόγερος.

Η προσφορά του είναι τεράστια στην 9 τέχνη. Το όνομα του όσα χρόνια και να περάσουν θα είναι άμεσα συνδεδεμένο με τα Αμερικανικά κόμικς .Διαμόρφωσε την κουλτούρα τους και της έδωσε τεράστια παγκόσμια επιρροή.  

Διαβάστε περισσότερα »

Mordillo

Το ημερολόγιο έγραφε 4 Αυγούστου του 1932 όταν ήρθε στην ζωή στην συνοικία Villa Pueyrredon του Μπουένος Αίρες της Αργεντινής ένας από τους πιο μεγάλους καρτουνίστες και σκιτσογράφους αυτής της χώρας. Το όνομα του είναι Guillermo Mordillo αν και είναι απλά γνωστός ως Mordillo. Τις δεκαετίες του 70 και του 80 που βρισκόταν και στο ζενίθ της καριέρας του ήταν ένας από τους πιο γνωστούς σχεδιαστές στον κόσμο. Βέβαια  ακόμα και σήμερα το έργο της δουλειάς του και για να είμαι πιο συγκεκριμένος - οι φιγούρες  του που αποτελούν και το σήμα κατατεθέν του, είναι αγαπητές και αναγνωρίσιμες από χιλιάδες κόσμο.

 Από μικρός έδειξε την κλήση και το ενδιαφέρον του προς το σχέδιο έτσιι το 1948 αποκτά το πτυχίο του Illustrator από την σχολή δημοσιογραφίας του Μπουένος Άιρες. Ασχολήθηκε λίγο καιρό μετά  με την δημιουργία σκίτσων για παιδικές animation ιστορίες για τα Studio Galas ως μέλος του animation team. Παράλληλα δεν σταμάτησε ποτέ να σκιτσογραφεί και να εκδίδει δουλειές του σε τοπικά περιοδικά. Έχει εικονογραφήσει τα παραμύθια του Αίσωπου αλλά και τα παραμύθια του Περό. Το 1955 καθώς η δουλειά του αρχίζει να γίνεται αξιοπρόσεχτη αλλά και να έχει πέραση, εγκαθίσταται στη Λίμα του Περού όπου εκεί ασχολείται με την διαφήμιση καθώς προσλαμβάνεται ως free lancer designer για την διαφημιστική εταιρία  McCann Erickson.

To 1960 μετακομίζει στην Νέα Υόρκη όπου εργάζεται στην Paramount Pictures Studios.  Τρία χρόνια αργότερα οι καλλιτεχνικές του αναζητήσεις αλλά και οι επαγγελματικές του φιλοδοξίες τον οδηγούν να μετακομίσει και πάλι,  αυτή την φορά όμως στο Παρίσι.Εκεί δημιουργεί εικονογραφίσεις, γελοιογραφίες και χιουμοριστικά κόμικς που δημοσιεύονται σε αρκετά περιοδικά όπως τα : Marie - Claire, Lui, Pif - Gadget κ.α. Στο παρίσι γνώρισε και την γυναίκα του με την οποία έκανε δυο παιδιά. Τα τέλη της δεκαετίας του 70 τον βρίσκουν να έχει επιτύχει επαγγελματικά και να έχει υιοθετήσει ένα πιο κοσμοπολίτικο τρόπο ζωής, έτσι ξαναμετακόμιζει. Αυτή την φορά στην Μαγιόρκα της Ισπανίας, όπου εκεί γίνεται πρόεδρος της  International Association of Authors of Comics and Cartoons (CFIA), ενώ παράλληλα ασχολείται με την δημιουργια cartoon. To όνομα του πλέον είναι παγκοσμίως γνωστό και γνωρίζει τεράστια επιτυχία.
 

 Το σχέδιο του είναι απλό και ξεκάθαρο. Δυναμικές γραμμές και γεωμετρικά σχήματα που εναρμονίζονται απόλυτα με ένα συχνά πυκνά  ουτοπικό  περιβάλλον. Βέβαια πολλές φορές τα πάντα τείνουν να είναι στρογγυλά και αυτό το καταλαβαίνει κανείς πολύ εύκολα αν προσέξει τις χαρακτηριστικές στρογγυλές μεγάλες μύτες που χαρίζει στα ανθρωπάκια ή τα ζωάκια που σχεδιάζει. Η πολυχρωμία και η χρήση ζωηρών χρωμάτων  που χρησιμοποιεί στα έγχρωμα σχέδια του, δίνει μια αίσθηση χαράς και διάθεσης για ζωή. Το χιούμορ του πατάει πάνω στους κανόνες και τις συμβάσεις των κόμικς αλλά δεν γίνεται ποτέ προκλητικό ή προσβλητικό. Επίσης είναι ιδιαίτερα γνωστός για τις αθλητικές απεικονίσεις του, ειδικότερα σε αθλήματα όπως είναι το ποδόσφαιρο και το γκόλφ. Κατά την γνώμη μου όμως το πιο δυνατό του χαρτί  και τρανή απόδειξη του ταλέντου του, είναι οι σιωπηρές απεικονίσεις της αγάπης.Καταφέρνει με ένα μοναδικό τρόπο μέσα σε ένα καρέ να πεί πράγματα που δεν θα χωρούσαν ούτε σε 5 σελίδες τετραδίου.Για αυτό άλλωστε τα σχέδια του μέχρι και σήμερα δεν έχουν σταματήσει να γίνονται μηνύματα αγάπης  που στέλνουν οι ερωτευμένοι μεταξύ τους. Χαρακτηριστικό επίσης της δουλειάς του είναι πως έχει πάντα μαζί του ένα σημειωματάριο όπου σχεδιάζει τα προσχέδια του αλλά και ο αργός ρυθμός που φτάνει στο τελικό αποτέλεσμα. Το καλό πράγμα αργεί να γίνει δεν λένε άλλωστε ;

Από το 1969 μέχρι το 1995 έχει βραβευθεί συνολικά 17 φορές σε αρκετά διεθνή φεστιβάλ κόμικς με κάποια από τα βραβεία του να ξεχωρίζουν όπως το Gold Metal στο 18ο διεθνή φεστιβάλ Tolentino Fair of Humor ή το best cartoonist of the year στο Salon International de l'Humour του Μόντρεαλ .

Τα σχέδια του είχαν και έχουν τρομερή εμπορική αξιοποίηση καθώς έχουν πάρει την μορφή χιλιάδων προϊόντων όπως Πάζλ, Κάρτες, ημερολόγια, κουκλάκια, Πόστερ, είδη γραφείου, γραβάτες,τσάντες, εσώρουχα και πολλά πολλά άλλα.

Ενώ και τα 56 από τα βιβλία που έχει εκδώσει με τα έργα του πουλάνε ακόμα και σήμερα. Ειδικά τίτλοι όπως το amore amore   ή το Mordillo football cartoons. 

  . 

 O mordillo χάρη στο χαρακτηριστικότατο του σχέδιο και τους αξιαγάπητους χαρακτήρες που σχεδιάζει,  έχει καταφέρει να είναι αναγνωρίσιμος και αγαπητός από όλους. Παράλληλα έχει καταφέρει από ένα παιδι μιας φτωχής οικογένειας της Αργεντινής να γίνει ένας από τους πιο γνωστούς και ακριβοπληρωμένους σχεδιαστές της γενιάς του.  Νομίζω όμως πως το μεγαλύτερο του κατόρθωμα είναι πως έχει μετατρέψει το επίθετο του σε ένα trademark  που δεν νομίζω να υπάρχει άνθρωπος που έχει να πεί κάποιο άσχημο λόγο...

Όπως είχε πεί κάποτε και ο κορυφαίος δάσκαλος της παντομίμας  Marcel Marceau : Ο mordillo καταφέρνει με έναν αριστουργηματικό τρόπο να δίνει χρώμα στην σιωπή και να χαρίζει μόνο χαμόγελα...τόσο απλό αλλά και τόσο δύσκολο....

Διαβάστε περισσότερα »

ANDREA PAZIENZA

Όσοι από εσάς υπήρξατε αναγνώστες του αλησμόνητου περιοδικού Βαβέλ μπορεί να είχε πέσει το μάτι σας σε κάποιο αφιέρωμα ή ακόμα και σε κάποια ιστορία του βραχύβιου Ιταλού σχεδιαστή, γνωστού και ως Paz.

Γεννημένος το 1956 στο San Benedetto del Tronto ο Andrea μεγάλωσε στο San Serevo της Apulia .Το 1974 γράφεται στο D.A.M.S. (Department of Arts, Music and Entertainment) όπου ξεκίνησε τις σπουδές του. Κάνει το ντεπούτο του την άνοιξη του 1977  στο ένθετο ALTERALTER του περιοδικού Linus με την ιστορία Le straordinarie avventure di Pentothal (Oι εκπληκτικές ιστορίες του Πεντοθάλ )

Επηρεασμένο από τα χρόνια διαμαρτυρίας του κινήματος του 77’ στη Μπολόνια, το κόμικ αυτό ήταν μία σουρεαλιστική και ψυχεδελική ιστορία που είχε δημιουργήσει ο Αndrea  (έχοντας βαπτίσει τον ήρωα με το όνομα ενός ηρεμιστικού) , περιγράφοντας τη ζωή και τα αδιέξοδα της νεολαίας εκείνης της εποχής.Την ίδια χρονιά συνεργάζεται με τους  Filippo Scòzzari , Stefano Tamburini και  Massimo Mattioli για τη δημιουργία του περιοδικού κόμικς  Cannibale.Από το 1979 έως και το 1981 ο Andrea συνεργάζεται με τα περιοδικά  II Malle και Frigidaire δημιουργώντας εκατοντάδες ιστορίες με το ιδιαίτερο και απαράμιλλο στυλ του.

Την περίοδο εκείνη και συγκεκριμένα το 1980, στο περιοδικό Frigidaire κάνει την εμφάνιση του ο σημαντικότερος χαρακτήρας που δημιούργησε ο Andrea, με το όνομα  Zanardi. Ένας αδίστακτος αρχηγός που ηγούταν μιας τριάδας νέων, νάρκισσος με επιρρέπεια στις καταχρήσεις . Οι ιστορίες του διακρίνονται από βία και κυνισμό αλλά κατ’ ουσίαν  ήταν ένα σχόλιο πάνω στη μορφή που έπαιρνε εκείνη την περίοδο η κοινωνία της Ιταλίας, ενώ παράλληλα ο χαρακτήρας ήταν ένα alter ego του δημιουργού.

 

Στα μέσα της δεκαετίας του 80’ ο  Andrea Pazienza δεν περιορίζεται μόνο στα κόμικς. Δημιουργεί έργα ζωγραφικής ( με εκθέσεις στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης  στη Μπολόνια, Μιλάνο και Ρώμη), φτιάχνει εξώφυλλα δίσκων, αφίσες για ταινίες (Η Πόλη Των Γυναικών του Φελλίνι), κοστούμια για θεατρικές παραστάσεις καθώς και διαφημιστικές αφίσες.

Το ημιαυτοβιογραφικό  έργο του Pompeo (1987), που  περιγράφει τη σχέση του με τα ναρκωτικά έμελλε να είναι και το κύκνειο άσμα του.

Στις 16 Ιουνιού του 1988 ο Αndrea  φεύγει από τη ζωή στα 32 του χρόνια από υπερβολική δόση ηρωΐνης. Το στυλ υπήρξε ιδιαίτερο και άκρως προσωπικό κινούμενο ανάμεσα στην κόμικ νοοτροπία και τη ζωγραφική. Ιδιαίτερα σκοτεινός, ψυχεδελικός και κυνικός με μπόλικες δόσεις μαύρου χιούμορ, ο Andrea κατάφερε να επηρεάσει την ιταλική και ευρωπαϊκή σκηνή των κόμικς. Έχει χαρακτηριστεί ως ροκ-σταρ κομίστας λόγω της απήχησης που είχε στους νέους εξαιτίας της γλώσσας, θεματολογίας αλλά και του τρόπου ζωής που έζησε. Το 2000 γυρίστηκε η ταινία Paz! με θέμα τη ζωή του ενώ στη μνήμη του έχει δημιουργηθεί στην Κρεμόνα το  "Κέντρο Κόμικς Αντρέα Πατσιέντζα", με σκοπό να βοηθάει τους νέους δημιουργούς.

Διαβάστε περισσότερα »

Gotlib

Γεννημένος στης 14 Ιουλίου του 1934 στο Παρίσι, ο Gotlib ή όπως είναι το πραγματικό του όνομα, Marcel Gotlieb, αποτελεί ένα σημαντικό κεφάλαιο στην ιστορία των Γαλλικών κόμικς. Με το έργο που παρουσιάσε όλα αυτά τα χρόνια, έπαιξε σημαντικό ρόλο στην μετάβαση των κόμικς από μια καθαρά παιδική ασχολία και διασκέδαση, σε ένα πιο ώριμο μέσο που απευθύνεται και σε μεγαλύτερης ηλικίας αναγνωστικό κοινό.  Δούλεψε  από το πόστο του σχεδιαστή, του  σεναριογράφου  και εκδότη και βοήθησε αισθητά στην ανάπτυξη της κουλτούρας των κόμικς στην Γαλλία αλλά και στην διεύρυνση τους ως κλάδος εργασίας.

Μέλος μιας εβραικής οικογένειας πέρασε δύσκολα παιδικά χρόνια αφού βίωσε από μικρός τον αντισημιτισμό. Χωρίς πολλές οικονομικές δυνατότητες, δούλευε σε διάφορες δουλειές ενώ παράλληλα παρακολουθούσε  μαθήματα εφαρμοσμένων τεχνών. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να πιάσει την πρώτη του δουλειά ως letterer στον  Γαλλικό εκδοτικό οίκο Opera Mundi που  μετέφραζε και δημοσίευε Αμερικάνικά Comic Strips. To 1959 ξεκινά να εικονογραφεί παιδικά βιβλία και βιβλία εκμάθησης ζωγραφικής.

 To 1962 δημοσιεύει τα πρώτα προσωπικά του κόμικ  Gilou ,  Klop , και Gai -Luron . Το Gai - Luron που έχει σαν βασικό ήρωα ένα σκύλο που θυμίζει τον Droopy, εμφανίζεται μέσα από τις σελίδες του περιοδικού Pif -Gadfet  και κάνει αισθητή την παρουσία του στον χώρο των κόμικς.
Το 1965 παρουσίασε τα strips του στο περιοδικό Pilote , τα οποία υποδέχθηκε με ενθουσιασμό ο συν -ιδρυτής και εκδότης του  Rene Goscinny. Μαζί δημιούργησαν την σειρά Les Dingodossiers. Σενάριο Goscinny, σκίτσα Gotlib. Μια σάτιρα ποικίλης θεματολογίας. Το 1967 ο Goscinny λόγω φόρτου εργασίας ζητάει από τον Gotlib να συνεχισει μόνος του την σειρά. Αυτός αποφάσισε να ξεκινήσει ένα νέο τίτλο με το όνομα Rubrique-à-brac που είχε το ίδιο format με το Dingodossiers αλλά απευθυνόταν σε πιο ενήλικο κοινό. Είχε κυκλοφορήσει και στην Ελλάδα από την Μαμούθ Κόμικς με τον τίτλο ''διαβολομαζέματα''.

Στην πορεία αποφασίζει να δώσει μεγαλύτερη βαρύτητα στο σενάριο και ελαττώνει την ενασχόληση του με το σχέδιο. Συνεργάζεται με κορυφαίους σχεδιαστές όπως Bretecher, Moebius, κ.α. Με τον Alexis δημιούργησαν το Cinemastok , μια  υπέροχη παρωδία διάσημων κινηματογραφικών ταινιών. Το 1971 δημιουργεί με τον κορυφαίο Lod, τον Superdupont. Ένα Γάλλο Super Hero που αποτελεί μια σάτιρα στον Γαλλικό σωβινισμό.

 Το 1972 αποχωρεί από το Pilote και φτιάχνει μαζί με τους Mandryka και Bretecher το περιοδικό Le echo des savvanes. Εκεί οι ιστορίες του γίνονται ακόμα πιο προκλητικές και πικάντικες. Άλλωστε σε όλη την καριέρα του  ισορροπούσε πάντα μεταξύ του επιτρεπτού και μη.

 Το 1975 αποχωρεί και από το Le echo des Savvanes και ιδρύει το Fluide Glacial...Δεν θα  πω τίποτα παραπάνω από το ότι εκεί γράφει κ σχεδιάζει ένα τίτλο που η Ελληνική του μετάφραση είναι '' το πορνόπαπο''..... Μέσα από όλα αυτά τα περιοδικά απέδειξε πως εκτός από τις ιστορίες του είναι  προοδευτικός και σαν άνθρωπος, αφού ανακάλυψε και προώθησε νέα ταλέντα όσοι λίγοι. Το 1991 του απονέμεται και το μεγάλο βραβείο του φεστιβάλ της  Angouleme για το έργο του.

 Ένα σύνολο στοιχείων θα έλεγα πως είναι το Trademark της δουλειάς του . Σε ότι αφορά το σχέδιο υπάρχει  πάντα μια  υπερβολή. Έντονες γραμμές, έκδηλη κινητικότητα και εκκωφαντικοί ήχοι είναι κάποια χαρακτηριστικά που παρέμεναν σταθερά σε όλη την διάρκεια της καριέρας του.
Σε ότι αφορά το σενάριο συνδυάζει με υπέροχο τρόπο διάφορα είδη ευφημισμού, όπως  το Αγγλικό χιούμορ  - πολλές φορές μακάβριο, το Εβραιοαμερικανικό χιούμορ με τέτοιο τρόπο που έχει κατηγορηθεί πολλές φορές ως αιρετικός και άθεος αλλά και το Γαλλικό χιούμορ με πολλές δόσεις ερωτισμού, πότε πρόστυχου και πότε όχι.

Πολύ σημαντικό κεφάλαιο ο Gotlib για τα χιουμοριστικά κόμικς παγκοσμίως. Μπροστάρης ενάντια στην λογοκρισία και πρωτοπόρος στο σπάσιμο των ταμπού. Ασεβής, ριζοσπαστικός και  ιδιοφυής, έδωσε στην 9 τέχνη έναν αέρα ελευθερίας  όσο λίγοι.

Διαβάστε περισσότερα »

George Roussos

Αν δεν υπήρχαν οι δημιουργοί να μας χαρίσουν με την φαντασία και την τέχνη τους όλα αυτά τα κόμικ που αγαπάμε, αναρωτιέμαι τι θα  χάναμε αλλά και τι θα κάναμε. Το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε λοιπόν για αυτά που μας προσφέρουν, είναι να πούμε ένα ευχαριστώ με την μορφή κάποιον παρουσιάσεων - αναφορών. Σε αρκετές κουβέντες περί 9 τέχνης έχει τεθεί το θέμα περί Ελλήνων δημιουργών και αν κάποιος από αυτούς έχει καταφέρει να κάνει καριέρα στα Αμερικανικά κόμικς. Σήμερα λοιπόν επέλεξα έναν σχεδιαστή Ελληνικής καταγωγής  ,γνωστό για την συμμετοχή του στην ομάδα της Silver age  του κορυφαίου Jack Kirby ως μελανογράφο αλλά και όχι μόνο.Είναι ένας από τους μεγαλύτερους εργάτες των Αμερικανικών Super Hero comics και ένας από τους ανθρώπους που βοήθησε  με τα μελάνια του να χτιστεί η  χρυσή εποχή της εταιρείας  κολοσσό των κόμικς που ονομάζεται Marvel.

 Το όνομα του είναι George Roussos.Συχνά υπέγραφε και με  το ψευδώνυμο  George Bell ενώ οι φίλοι και οι συνεργάτες του τον αποκαλούσαν χαϊδευτικά ''Inky''. Nick name που του απέδωσε ο σχεδιαστής Bob Wood.Γεννήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου του 1915 στην Washington της Αμερικής.Γιός του William και της Ελένης Roussos.Από μικρό παιδί  έμεινε ορφανός και  έτσι μεγάλωσε στο Orphan Asylum του Brooklyn της Νέας Υόρκης. Η πρώτη του επαφή με το σχέδιο έγινε όταν ξεκίνησε να ζωγραφίζει comic stips για την σχολική εφημερίδα του 125ου  public School του Queens που πήγαινε. Το 1939 πιάνει την πρώτη του δουλειά κάνοντας lettering στην Ισπανική εκδοχή της σειράς Ripley's believe it or not. To 1940 απαντάει μαζί με άλλους 60 υποψήφιους στην αγγελία που ζητούσε βοηθούς για την σειρά Batman της DC comics.  Ο Bob Kane και ο Bill Finger των προσλαμβάνουν για να βοηθάει τον σχεδιαστή Jerry Robinson στα καρέ του Batman. Εκεί ζωγραφίζει backgrounds, σκιτσάρει  και σχεδιάζει τα babbles των διαλόγων. Στην συνέχεια δούλεψε και σε άλλους τίτλους όπως το Vigilante, Superman, Starman και Johny Quick. Η πιο αξιοσημείωτη δουλειά όμως που έκανε στην DC ήταν στο ''Air Wave'' όπου πειραματίστηκε χρησιμοποιώντας μόνο τόνους του γκρί .

Την δεκαετία του 40 εργάστηκε σε πολλές εταιρείες όπως η Timely Comics (πρίν μετονομαστεί σε  Atlas το 50 και Marvel το 60), την Avon Publications, Fiction House κ.α.  Μετά από μια προσπάθεια να δημιουργήσει την δική του σχολή μαζί με τον Mort Meskin που δεν απέδωσε, ξαναγύρισε στα κόμικ των εφημερίδων και εκεί εργάστηκε επάνω στα ''The Lone ranger, Judge Parker, The Phantom,  και Flash Gordon ενώ πρότεινε στις εφημερίδες και στους εκδοτικούς οίκους δικά του κόμικ όπως το επιστημονικής φαντασίας 2001 A.D (το 1945 20 χρόνια πριν την ταινία), το αρχαιολογικό Azeena, και το Transisto. Δυστυχώς για εμάς, κανένα δεν βγήκε στο φώς της δημοσιότητας. Και την δεκαετία του 50 δούλεψε σε πολλές εταιρείες  όπως η Crestwood, EC, St. Johns,  Atlas . To 1964 επιστρέφει στην Atlas που πλέον ονομάζεται Marvel.Εκεί ο Jack Kirby και ο Stan Lee βρίσκουν στο πρόσωπο του αυτό ακριβώς που έψαχναν. Ένα γρήγορο και προσαρμοστικό μελανογράφο. Το στύλ του ήταν τραχύ, με αρκετό μαύρο χρώμα αλλά με έντονες και εντυπωσιακές χρωματικές αντιθέσεις. Ότι έπρεπε για τους Super heroes εκείνης της εποχής. Το όνομα του ή το ψευδώνυμο George Bell φιγουράρει σε αρκετά από τα καλύτερα και πιο συλλεκτικά εξώφυλλα της εταιρείας. Η αίσθηση των χρωμάτων που απορρέει η δουλειά του, κατά κοινή ομολoγία ανανέωσε το ύφος της εταιρείας.

Avengers # 4  Σχέδιο Jack Kirby & Μελάνια George Roussos

 

 

 

 

Μετά από χρονια δουλειάς στην Marvel, το 1972 αποχωρεί και πηγαίνει στην Ιn -House artists, όπου ξεκινάει μια δεύτερη καριέρα επάνω στα κόμικς από ένα πιο διευθυντικό πόστο. Μέχρι τον θάνατο του το 2000 δεν σταμάτησε να χρωματίζει με το χέρι κάποιες φορές, ακόμα και όταν την δεκαετία του 90 το computer coloring μπήκε για τα καλά στην βιομηχανία της 9 τέχνης. Για 60 ολόκληρα χρόνια δούλεψε σχεδόν για κάθε γνωστή εταιρεία, από κάθε πλευρά της δημιουργίας ενός κόμικ και συνέβαλε ουσιαστικά στην δημιουργία ενός απο τα μεγαλύτερα comic Trademarks .

Διαβάστε περισσότερα »

Todd McFarlane

Στις14 Μαρτίου του 1961, έρχεται στην ζωή στο Κάλγκαρι του Καναδά, ένας από τους πιο επιτυχημένους Αμερικανούς σχεδιαστές των τελευταίων δεκαετιών. Ο Todd McFarlane. Πέρασε τα παιδικά του χρόνια, μεταξύ Καναδά και Καλιφόρνιας , μέλος μιας τυπικής αστικής οικογένειας. Από μικρός έδειξε πως είχε κλίση στο σχέδιο αφού ο ήρωας - δημιούργημα, που απογείωσε την καριέρα του, ο Spawn, γεννήθηκε από την πένα του όταν ήταν ακόμα 16 χρονών. Μπορείτε να μάθετε περισσότερα για τον Spawn, πατώντας Εδώ
 Το σχέδιο ήταν μια ασχολία - χόμπι για αυτόν,  καθώς σκόπευε να ασχοληθεί επαγγελματικά με την άλλη μεγάλη του αγάπη, το baseball. Κάτοχος αθλητικής υποτροφίας ( λόγο baseball) αποφοίτησε από το Eastern Washington University κάπου στις αρχές του 80, αλλά ένας τραυματισμός στον αστράγαλο ,σταμάτησε τα σχέδια του για καριέρα στο άθλημα που τόσο αγαπούσε. Παράλληλα με τον αθλητισμό, σπούδαζε σχέδιο, έτσι απο τον τραυματισμό του αποφάσισε να επικεντρωθεί σε αυτό. Ευτυχώς για εμάς.

 Οι απορρίψεις από τα περιοδικά και τους εκδοτικούς οίκους ξεπέρασαν τις 700 όπως είχε δηλώσει κάποτε ο ίδιος μέχρι να καταφέρει να κλείσει την πρώτη του δουλειά. O Sal Amendola της DC ήταν ο πρώτος που του απάντησε συμβουλεύοντας τον και ο Steve Englehart ο πρώτος που τον προσέλαβε για να σχεδιάσει μια back up story για τον τίτλο Coyote ,το 1984. Αυτή ήταν και η ευκαιρία που χρειαζόταν. Σε σύντομο χρονικό διάστημα άρχισε να σχεδιάζει για την DC, την Epic  αλλά και για την Marvel.  Infinity inc., Detective Comics και πιο συγκεκριμένα Batman : year two,  Incredible Hulk και Scorpio Rose είναι κάποιοι από τους τίτλους, με τους οποίους αρχίζει να δείχνει το ξεχωριστό του ταλέντο.

Batman  Year Two 

Incredible Hulk

Μεγάλο βήμα στην καριέρα του όμως ,ήταν το πέρασμα του από τον τίτλο του : The Amazing Spider man. Επάνω σε σενάρια του David Michelinie, σχεδιάζει τον Spider man με  στοιχεία που δεν έχει ξανασχεδιάσει ποτέ κανείς , με αρχή το τεύχος 298. O ιστός που χρησιμοποιεί ο άνθρωπος - αράχνη,  παρουσιάζεται με ένα μοναδικό τρόπο (Spaghetti webbing) και η φιγούρα του γίνεται πιο σκοτεινή, πιο εκδηλωτική στον θυμό , με περισσότερες γωνίες και δυναμικές γραμμές. Παράλληλα είναι ο πρώτος που σχεδιάζει την πρώτη εμφάνιση, του Eddie Brock - η άλλη εκδοχή του Venom, για όσους δεν γνωρίζουν. Η δουλειά του σε αυτό τον τίτλο είναι απλά μια τεράστια επιτυχία. 

 Το αποτέλεσμα είναι να αποκτήσει η σειρά το δικό της περιοδικό  και να γίνει ο McFarlane  ένας Super Star στην βιομηχανία των κόμικς. To εξώφυλλο που σχεδίασε το 1989 για το The Amazing Spiderman #313,  κόστισε 700 $ ενώ το 2010 πουλήθηκε για 71.200 $ !!!!! To 1990, αποφασίζει να παραιτηθεί, γιατί βαρέθηκε να σχεδιάζει ιστορίες που έχουν δημιουργήσει άλλοι. O  εκδότης του, Jim Salicrup, πρότεινε στον  McFarlane την δημιουργία ενός νέου τίτλου, με απλά το όνομα Spider man, με σχεδιαστή και σεναριογράφο εκείνον. Το Spider- man # 1 πούλησε 2.5 εκατομμύρια αντίτυπα !!! Ίσως βέβαια βοήθησε και το γεγονός πως κυκλοφόρησε με αρκετά διαφορά εξώφυλλα έτσι ώστε οι συλλέκτες να αγοράσουν πάνω από ένα τεύχος... 

 Ο Mc Farlane δούλεψε σε αυτόν το τίτλο μέχρι το τεύχος 14, όπου μετά από ένα τσακωμό με τον νέο του εκδότη, Danny Fingerroth αποχώρησε για να κάνει άλλο ένα μεγάλο βήμα στην καριέρα του.  Μέσα στις ιστορίες που έγραψε σε αυτά τα 14 τεύχη, κάνουν το πέρασμα τους αρκετοί άλλοι χαρακτήρες , όπως ο Wolverine, o Ghost rider κ.α. Δεν χρειάζεται να αναφέρω  πως είναι συλλεκτικά..

  Όλα αυτά τα χρόνια ο McFarlane δεν σταματάει να κυνηγάει το αληθινό του όνειρο, που δεν είναι άλλο, από το να δημιουργήσει τον δικό του ήρωα, για το οποίο θα είναι αποκλειστικά υπεύθυνος.  Πράγμα πολύ δύσκολο στον χώρο των Αμερικανικών κόμικς που άρχουν οι μεγάλες εταιρείες. Για αυτό αποφασίζει  το 1991 να ιδρύσει μαζί με άλλους έξι γνωστούς καλλιτέχνες την εταιρεία Image Comics, που πλέον έχει καταφέρει να εδραιώσει την θέση της στην παγκόσμια βιομηχανία των κόμικς. Το 1992 κυκλοφορεί και το πρώτο τεύχος του Spawn που φτάνει τα 1.7 εκατομμύρια σε πωλήσεις, αριθμό ρεκόρ για ανεξάρτητο τίτλο που ακόμα και σήμερα δεν το έχει ξεπεράσει κανείς. Για το τεράστιο κεφάλαιο  της καριέρας του που αφορά τον Spawn, μπορείτε να μάθετε και άλλα μέσα από το  link που υπάρχει στην αρχή του άρθρου. 

 Τον Φεβρουάριο του 1998 , στο τεύχος #70 του Spawn ,αποχωρεί από την σχεδίαση του και επικεντρώνεται στις δυο εταιρείες του,  McFarlane Toys και Todd McFarlane Entertainment αναλαμβάνοντας διευθυντικά εταιρικά καθήκοντα. Είναι από τους πιο πετυχημένους εμπορικά σχεδιαστές όλων των εποχών ,με ιδιαίτερο ύφος και άκρως αναγνωρίσιμο σχέδιο, αγαπητό από εκατομμύρια αναγνώστες. Τώρα πια που το σχέδιο δεν αποτελεί την κύρια πηγή εσόδων του, ασχολείται και με την άλλη μεγάλη του αγάπη, το baseball. Έχει μια από τις πιο γνωστές συλλογές με μπάλες του baseball ....Κατάφερε να πραγματοποιήσει το μεγάλο του όνειρο, να βγάλει πολλά λεφτά από αυτό και τώρα να εισπράττει αυτή του την επιτυχία... Πάρτε το παράδειγμα του όλοι εσείς οι σχεδιαστές εκει έξω και που ξέρεις ....

Διαβάστε περισσότερα »

Altan

Στις 30 Σεπτεμβρίου του 1942, έρχεται στην ζωή στο Treviso  της Ιταλίας, ο Francesco Tullio Altan, γνωστός απλά ως Altan. Ένας από τους μεγαλύτερους και πιο σημαντικούς σχεδιαστές - ευθυμογράφους της γειτονικής χώρας. Ταλαντούχος όσο λίγοι, με ξεκάθαρο προσωπικό ύφος στο σχέδιο και στην θεματολογία του.   Κύριο γνώρισμα του  είναι  το ιδιαίτερο και πετυχημένο χιούμορ του.

 Σπούδασε αρχιτεκτονική στο πανεπιστήμιο Luav  της Βενετίας αλλά σταμάτησε τις σπουδές του για να δουλέψει στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση ως σκηνογράφος στην αρχή και μετέπειτα ως σεναριογράφος. Έχει γράψει και κάποια σενάρια για τον Μπερνάρντο Μπερτολούτσι. Το 1970 μετακόμισε στο Rio de Janeiro της  Βραζιλίας και εκεί άρχισε να ασχολείται για πρώτη φορά με τα κόμικ. Το πρώτο του κόμικ είχε τον τίτλο Kika και το δημοσίευσε το 1972 σε μια τοπική εφημερίδα που ονομαζόταν Jornal do Brasil. To 1974 δημιουργεί την σειρά Trino , με βασικό πρωταγωνιστή τον θεό, που δεν είναι προετοιμασμένος κατάλληλα αλλά πρέπει να πλάσει τον κόσμο. Την δημοσιεύει στο  Ιταλικό περιοδικό κόμικ Linus - ένα από τα καλύτερα περιοδικά του είδους, που πρωτοκυκλοφόρησε το 1965.  Παράλληλα ξεκινάει τα πολιτικά του σκίτσα για το L'espresso (καμία σχέση με την δικιά μας γνωστή εφημερίδα).

To 1975 , την χρονιά που επέστρεψε στην Ιταλία , ο Altan  δημιούργησε έναν από τους πιο γνωστούς του τίτλους και τον δημοσίευσε στο περιοδικό Corriere dei piccoli. Μέσα στα καρέ του La Pimpa, βλέπουμε τις περιπέτειες ενός μικρού θηλυκού κουταβιού με κόκκινες βούλες,  που αργότερα έγινε και  παιδική σειρά για την τηλεόραση. Την ίδια εποχή κάνει και αρκετές άλλες σειρές για το περιοδικό Linus, όπως το  Sandokan του 1976, το Colombo του 1977 , το Ada του 1978 που μεταφέρθηκε και στην μεγάλη οθόνη το 1988 και το Zorro Bolero. Αρκετοί από αυτούς τους τίτλους θα κυκλοφορήσουν μετέπειτα και στο γαλλικό A Suivre.

Colombo

ADA

 

 

Zorro Bolero

Παράλληλα με την δημιουργία κόμικ δεν σταμάτησε ποτέ να σχεδιάζει τις κορυφαίες γελοιογραφίες του, που κατά την γνώμη μου είναι και το σήμα κατατεθέν του. Πολλές από αυτές  δημοσιεύονται στο περιοδικό Panorama, μέχρι και σήμερα.
 Αξιόλογοι χαρακτήρες που έχουν γεννηθεί από την πένα του και τους γνωρίσαμε μέσα από τις γελοιογραφίες του, είναι ο περίφημος και ταλαίπωρος Cipputi, ένας κομμουνιστής βιομηχανικός εργάτης και ο Franz που στην ουσία είναι μια παρωδία του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης.

Πνευματώδης, σαρκαστικός, καυστικός, έντονα πολιτικοποιημένος, ευφάνταστος και δημιουργικός , με απλό προσωπικό σχέδιο που το συνοδεύουν ατάκες που έχουν γίνει  πια συνθήματα  στην Ιταλία. Δεν είναι λίγες οι φορές που τις έχουν γράψει σε τοίχους στο δρόμο..
Και σίγουρα δεν είναι τυχαία ένας από τους καλύτερους σύγχρονους σκιτσογράφους - χιουμορίστες.

Διαβάστε περισσότερα »