Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Superman. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Superman. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Most Important Superman Covers

Περίπου 75 χρόνια έχουν περάσει από την πρώτη εμφάνιση του Superman στον χώρο των comics. Ο πλέον αναγνωρίσιμος σούπερ ήρωας ήταν δημιουργία του Jerry Siegel και του Joe Shuster όταν ήταν νεαροί φοιτητές στο πανεπιστήμιο του Cleveland την δεκαετία του 30. Από τότε ο Superman απέκτησε δικούς του τίτλους comic, τηλεοπτικές σειρές, επιτυχημένες κινηματογραφικες ταινιες, παιχνίδια και ότι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς. Από τους πιο παλιούς υπερήρωες, μέχρι και σήμερα, έχει επιτυχία και συνεχίζει να πουλάει.
Εγκαινιάζουμε την καινούργια στήλη με τα σημαντικότερα εξώφυλλα στην ιστορία του από το 1938 μέχρι και σήμερα.

“Action Comics” #1, 1938
Πρώτη εμφάνιση του Superman από την πένα του Jerry Siegel και το σχέδιο του Joe Shuster. Στο τεύχος αυτό σώζει την Lois Lane από τα χέρια των γκάνγκστερ διαλύοντας το αμάξι τους μπροστά στα έντρομα μάτια τους. Σκηνή που αποτυπώνεται στο πρώτο του εξώφυλλο. Ερχόμαστε σε επαφή με την κόκκινη μπλε στολή του και μαθαίνουμε για τις υπερδυνάμεις του. Ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα εξύφυλλα στην ιστορία των κόμικ και επίσης ένα από τα πιο σπάνια και ακριβοπληρωμένα τεύχη.




“Superman” Vol. 1, #1, 1939
Μετά την τεράστια επιτυχία του “Action Comics” #1,  o κυκλοφορεί το “Superman” Vol. 1, #1 κάνοντας τον Superman, το 1939, τον πρώτο κόμικ χαρακτήρα που αποκτά δικό του τίτλο. Στο τεύχος αυτό γνωρίζουμε τους θετούς γονείς του, που τον βρήκαν στο διαστημόπλοιό του, οι οποίοι λέγονταν τότε John και Mary Kent (αντί για Johnathan και Martha). Ο Shuster στο εξώφυλλο μας δείχνει τον υπερήρωα να πηδά από πανύψηλους ουρανοξύστες. Στην αρχή δεν είχε την ικανότητα να πετά, αλλά το έμαθε αργότερα.



“Superman vs. Muhammad Ali,” 1978

Σε αυτό το τεύχος του Neal Adams και του Dick Giordano ο Superman μάχεται στο ρίνγκ με τον βαρεών βαρών πρωταθλητή Muhammad Ali για να αναδειχτεί ποιός είναι ο καλύτερος μαχητής της Γης. Ο νικήτης θα παλέψει με έναν εξωγήινο εισβολέα. Στο τέλος συνεργαστήκαν και νίκησαν τους εξωγήινους.
Πέρα από το αφελές σενάριο, περισσότερο ενδιαφέρον έχει το εξώφυλλο του τεύχους. Εκτός από τους δύο πρωταγωνιστές που μάχονται στο ρίνγκ, γύρω τους παρατηρούμε το κοινό ότι είναι όλοι celebrity της εποχής αλλά και άλλοι κόμικ ήρωες. Έτσι έχουμε τους Barry Allen (Flash), Batman, Plastic Man, Hal Jordan (Green Lantern), Clark Kent, Lois Lane, Lex Luthor, Jimmy Olsen, Diana Prince (Wonder Woman), Oliver Queen (Green Arrow), αλλά και τους Πρόεδρο Gerald Ford, Πρόεδρο Jimmy Carter, Pelé, The Beatles, Cher, The Jackson 5, Christopher Reeve, Frank Sinatra, Andy Warhol, John Wayne και πολλοί άλλοι. Το σύνθετο αυτό εξώφυλλο επιμελήθηκαν οι Neal Adams στα μολύβια και Dick Giordano με Τerry Austin στο μελάνι και χρώμα.

“Action Comics” Vol. 1, #583, 1986
Για περίπου τρείς δεκαετίες ο Curt Swan σχεδίαζε τον Superman στην Silver Age περίοδο του δείχνοντάς τον δυνατό, επιβλητικό αλλά και ηθικό, ευγενικό και μεγαλόκαρδο. Πάνω σε αυτά στηρίχτηκαν οι παραγωγοί της πρώτης ταινίας Superman και διάλεξαν τον Christopher Reeve για τον ρόλο που έμεινε στην ιστορία. Το αντίο του Swan στην επιτυχημένη καριέρα του αλλά και στoν Silver Age Superman, έγινε με την σειρά Whatever Happened to the Man of Tomorrow? σε σενάριο του μεγάλου Alan Moore.




“Man of Steel” #1, Special Collector’s Edition, 1986
Μετά τα γεγονότα του Crisis on Infinite Earths ο σεναριογράφος και κομίστας John Byrne έκανε ένα reboot στον Superman για την Modern Age περίοδο με την σειρά του 1986 The Man of Steel.
Το εξώφυλλο του, απλό αλλά κατανοήτό, είναι το καινούργιο ξεκίνημα και το νέο origin για τον ήρωα. O Kal-El σαν μοναδικός επιζών του πλανήτη Krypton, έρχεται μέσα σε ένα διαστημόπλοιο και γεννιέται στην Γη. Αποκτά τις δυνάμεις του σταδιακά για να γίνει τελικά ο Man of Steel.





“Action Comics” Vol. 1, #662, 1991
Στο εξώφυλλο του Brett Breeding και του Kerry Gammill βλέπουμε μια έκπληκτη Lois Lane να μαθαίνει την μυστική ταυτότητα του Superman. Στο τεύχος αυτό ο Clark Kent αποκαλύπτει στην αρραβωνιαστικιά του ότι είναι ο Superman. Έτσι στις τελευταίες σελίδες διαβάζουμε: “Lois, for the past few years I’ve lived a double life using the name you gave me after I was forced to use my powers in public…. Ever since that day, I’ve been both Clark Kent … and Superman!”. Και με την σειρά μας εμείς απορούμε, δεν είχε δει ποτέ τον αρραβωνιαστικό της χωρίς τα γυαλιά του; Αν αφήσουμε την γκαβομάρα της Lois στην άκρη, δεν παύει να έιναι μια σημαντική στιγμή στην ζωή του Superman.


“Superman” Vol. 2, #75, 1993
Σε ένα από τα πιο ανατρεπτικά σενάρια που γράφτηκαν ποτέ το The Death of Superman του 1992-1993, ο Superman μάχεται με ένα προϊστορικό όν του πλανήτη Krypton, τον Doomsday. Πανίσχυρος αντίπαλος που αφού νικάει με άνεση την Justice Legue αντιμετωπίζει μπροστά από το κτίριο της Daily Planet τον Superman. Αυτός κατορθώνει μετά από μια τιτάνια μάχη να τον εξοντώσει με αντάλλαγμα όμως την ίδια του την ζωή. Ο κόσμος παθαίνει ένα σοκ και οι πωλήσεις εκτινάσσονται στα ύψη. Πολλοί λένε ότι η DC το έκανε επίτηδες για να ανεβεί το ενδιαφέρον του κόσμου για τον ήρωα, πράγμα που έγινε. Το εξώφυλλο του Dan Jurgens και του Brett Breeding είναι μοναδικό και πραγματικά τιμά τον ήρωα και θρηνεί ταυτόχρονα για τον θάνατό του.


“All-Star Superman” Vol. 1., #1, 2006
Στο εξώφυλλο αυτού του τεύχους βλέπουμε ένα άνετο και σίγουρο Superman να ατενίζει από ψηλά την Metropolis μια πόλη που προστατεύει και αγαπά. Ο Grant Morrison και ο Frank Quitely με την σειρά All-Star Superman θέλουν να δείξουν περισσότερο στον χαρακτήρα του Clark Kent ότι δεν είναι ένας ενθουσιώδης δημοσιογράφος, που γίνεται τιμωρός σούπερ ήρωας, αλλά ένα ευγενικό, τίμιο αγροτόπαιδο που μεγάλωσε σωστά από τους Kent στο Smallville και η μοίρα του ήταν να προστατεύει τον κόσμο.




“Action Comics” #1, 2011
Το 2011 η DC έκανε ένα αρκετά επιτυχημένο reboot στους τίτλους της και ανάμεσα στα New 52 που κυκλοφόρησαν ήταν και το Action Comics. Εδώ ξεχνάμε ότι ξέραμε για την ζωή, τον γάμο ή τον θάνατο του Superman και γυρνάμε στην εφηβική ηλικία του που ξεκινά να μαθαίνει ποιός είναι και τι μπορεί να κάνει. Μπλέκεται σε καινούργιες περιπέτειες αλλά είναι άπειρος και προσπαθεί να προσαρμοστεί στον καινούργιο τρόπο ζωής του. Στο σενάριο είναι ο Grant Morrison και στο εξώφυλλο του Rags Morales γνωρίζουμε και το νέο του look, με το μπλε νεανικό τζην να αντικαθιστά επιτέλους το κόκκινο βρακί.



“Superman Unchained” #1, 2013
Στην τελευταία κυκλοφορία Superman Unchained ο σεναριογράφος Scott Snyder βάζει τον ήρωα να ψάχνει περισσότερο τον εαυτό του και να μάχεται εκτός από άλλους εχθρούς, τον εσωτερικό του κόσμο, κάνοντας τον όμως ευάλωτο λόγω του ηθικού του κώδικα. Στο artwork ο ταλαντούχος Jim Lee σχεδιάζει έναν Superman περισσότερο εκφραστικό, πιο νενικό και με μια ανανεωμένη στολή.
Διαβάστε περισσότερα »

Lois & Clark : The New Adventures of Superman

Με αυτή την ανάρτηση νομίζω πως πλέον είναι εμφανές πως πέρασε ένα κομμάτι των φετινών διακοπών μου σε όλους εσάς τους αναγνώστες του C is for Comics. Ίσως o υπαίτιος να ήταν ο επετειακός χαρακτήρας των 75  χρόνων από την δημιουργία του Superman ή το ότι το 2013 ήταν μια χρόνια σταθμός για την φιγούρα του,    που ξυπνησε μεσα μου η διάθεση να προσπαθήσω να παρακολουθήσω κάθε τηλεοπτική μεταφορά του μέχρι και σήμερα.  Ομολογώ πως την ασπρόμαυρη σειρά του 52-54 των Jerry Siegel και Joe Shuster δεν κατάφερα να την βρω, αλλά νομίζω πως 14 τηλεοπτικές σεζόν με βασικό θέμα τις περιπέτειες του ήταν αρκετές. Λίγο ακόμα και θα έβγαινα στον δρόμο φορώντας μπέρτα. Μετά το Smallville λοιπόν σειρά είχε το Lois & Clark : The New Adventures of Superman.
  H σειρά κράτησε 4 χρόνια ενώ δημιουργήθηκαν για τις ανάγκες της συνολικά 87 επεισόδια, διάρκειας 45 λεπτά το καθένα. Βγήκε στο αέρα του καναλιού ABC στις 12 Σεπτεμβρίου του 1993 και σταμάτησε στις 14 Ιουνίου του 1997.  Σεναριογράφος και παραγωγός της σειράς ήταν η  Deborah Joy Levine. Λόγο αυτής της δουλειάς της  απέκτησε και τον τίτλο ΄΄ The Woman who revived Superman'' καθώς η σειρά εκτόξευσε την δημοτικότητα του ήρωα αλλά και τις πωλήσεις των κόμικ  αφού στις αρχές του 90  δεν πήγαιναν και τόσο καλά.  
H σειρά ακολουθεί την φιλοσοφία που ανέπτυξε ο κορυφαίος  John Byrne όταν ανέλαβε το relaunch του franchise του Superman για την DC comics το 1986.  Ο Clark Kent είναι  ο πρωταγωνιστής αφού είναι  μια υπαρκτή προσωπικότητα - ένας αληθινός χαρακτήρας  και ο Superman είναι η δεύτερη του  ταυτότητα. Η μεταμφίεση  με την οποία γίνεται υπέρ- ήρωας. Όπως καταλαβαίνεται λοιπόν και από τον τίτλο, η σειρά εστιάζει στην προσωπική σχέση  - ειδύλλιο της Lois και του Clark  και την πλαισιώνει με τις περιπέτειες με Superman, το  alter -ego του Clark .  
Σκέφτομαι πως δεν υπάρχει fan εκεί έξω που να μην ήθελε τον Superman ''πρώτο βιολί'',
 αλλά όταν μπαίνεις στα παπούτσια των δημιουργών της σειράς εύκολα καταλαβαίνεις πως 
μια σειρά με πολύ Clark και λίγο Superman είναι ένας πολύ πιο εύκολος και εφικτός στόχος.
Την σειρά σκηνοθετικά την χαρακτηρίζει η μετριότητα. Πατάει σε μια σκηνοθετική γλώσσα που χρησιμοποιούσαν σχεδόν όλες οι  Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές  της εποχής. Κανένας λόγος για inovation τεχνικές γυρίσματος αλλά ούτε και για μια εσωτερικη, μια πιο προσωπική σκηνοθετική ματιά.Η απλοϊκότητα της είναι ευδιάκριτη ακόμα και στον πιο ανεκπαίδευτο κινηματογραφικά θεατή. Η είσοδος του Superman στο πλάνο με ένα μικρό πηδηματάκι για να δείξει την υποτιθέμενη προσγείωση του, παραπέμπει σε τεχνικές που χρησιμοποιούσαν action σειρές πολλά χρόνια πίσω. Είναι δύσκολο να μην γελάσεις κάποιες φορές.
Για μένα αυτή η ουσιαστική έλλειψη της σειράς ήταν και ένας λόγος που κόπηκε στον τέταρτο κύκλο. Έδινε έναν μονότονο και ανάλατο χαρακτήρα που εύκολα σε παρότρυνε να σταματήσεις να την παρακολουθείς.

Σεναριακά το 80% της υπόθεσης αφορούσε το ρομάντζο των δυο πρωταγωνιστών. Αν και ξεδίπλωσε πτυχές αυτής της ερωτικής σχέσης που δεν είχαμε δει ποτέ στα κόμικ ή σε κάποια άλλη μεταφορά, δεν κατάφερε να ξεφύγει από την λογική ταινιών  Αμερικανικού love story. 
Η επιδερμική προσέγγιση των συναισθημάτων των χαρακτήρων,  έμοιαζε να έχει ξεπηδήσει μέσα από διαφημιστικά τηλεοπτικά spots.Μην ξεχνάτε  όμως πως τότε άκμαζαν σειρές όπως το Beverly Hills. Too good to be true. Και εμείς οι μαλάκες τα βλέπαμε....
Αυτή ήταν η επιταγή της τάσης της εποχής  αλλά και  ο λόγος επιτυχίας της σειράς. Αυτό το ιδεατό love story έκανε τους θεατές να την αγαπήσουν και να της δώσουν υψηλά νούμερα θεαματικότητας. Η απογευματινή ώρα που παιζόταν αποδεικνύει και την μερίδα του κοινού που στόχευε η σειρά.
 Σήμερα σκηνές όπου αρχίζει να βρέχει όταν ο πρωταγωνιστής θέλει να κάνει πρόταση γάμου στην καλή του  ή θα τις θεωρήσεις cult  ή θα καταφέρεις με δυσκολία να συγκρατήσεις έναν μικρό εμετούλι που θα  ξυπνήσουν μέσα σου. Πλέον,  μόνο ο παπακαλιάτης νομίζω πως έχει άλλη άποψη.
Σε ότι αφορά την μυθοπλασία του Superman , υπάρχουν θετικά και αρνητικά σημεία. Η ζυγαριά γέρνει όμως προς τα αρνητικά. Η οπτική του πολιτισμού του πλανήτη Krypton παραπέμπει σε αποτυχημένα sci -fi cosplay  party της δεκαετίας του 80. H προσέγγιση των δυνάμεων του αρχετυπικού υπέρ ήρωα που μπορεί να κάνει τα πάντα, έμειναν μέχρι το σημείο του να μπορεί να πετά, να λυγίζει ατσάλινες μπάρες με τα χέρια του και να έχει heat vision.. ...Sorry αγαπητοί δημιουργοί της σειράς αλλά αυτό δεν μας φτάνει..
Για να μην γίνομαι όμως μηδενιστής, θα έλεγα πως από την άλλη μεριά είναι η πιο πιστή ιδεολογική προσέγγιση του Superman που έχω δει.  Είναι ο καλός πρόσκοπος. Δεν σκοτώνει ποτέ, δεν λέει ψέμματα και δεν ξεφεύγει ποτέ από τα ιδανικά πλαίσια ενός Super Hero.  He fights for Justice and The American Way... # ξανά μικρός εμετούλις...
Τέτοιες στιγμές ευχαριστώ την DC που αποφάσισε να επανεφευρει την φιγούρα του. Και το ότι επιτέλους σταμάτησε να φοράει το βρακί  πάνω από το παντελόνι... Στο Lois & Clark αυτό το στυλ φοριέται πάντως πολύ...
Στα θετικά θα προσθέσω και την εκτεταμένη παρουσία του Clark Kent. Πρώτη φορά κατάλαβα γιατί κατάφερε να γίνει ένας από τους καλύτερους ρεπόρτερ της Daily Planet. Πάντα νόμιζα πως μόνο λόγω των δυνάμεων του ως Superman πετύχαινε τέτοιες αποκλειστικότητες.

 To Cast σύμφωνα με τις ανάγκες της σειράς, είναι πολύ καλά επιλεγμένο. Ο ΓαλλοΚαναδοΙρλανδοΟυαλοΙαπωνικής καταγωγής  Dean Cain αποδίδει με επιτυχία τον ρομαντικό και ευαίσθητο Clark/Kent όπως και τον Superman που δρα ως σύμβολο ελπίδας και δικαιοσύνης για τον απλό Αμερικανό πολίτη και καμιά φορά και για τον υπόλοιπο κόσμο...
Σαν Clark, αν εξαιρέσεις τις τρομερά άσχημες γραβάτες που φορούσε, η persona του ταίριαζε γάντι με τον ρόλο που του είχαν αναθέσει.  Δεν είναι ο χαζός και άτσαλος Clark Kent, αλλά ο μαζεμένος, μετρημένος και ντροπαλός Clark που ερωτεύεται την Lois Lane.  Σαν Superman μου φαίνεται κάπως βαρετός. Είναι ο  άρτιος και αποστειρωμένος υπερασπιστής των νόμων... Δεν φταίει αυτός όμως για αυτή την προσέγγιση του.  Μου είναι αρκετά συμπαθής αλλά ανάμεσα σε όλους του ηθοποιούς που έχουν φορέσει το μεγάλο S δεν νομίζω πως καταφέρνει να διακριθεί. 
Πολύ δυνατό του χαρτί είναι και η πολύπλευρη  χημεία του με την Teri Hatcer. 
Η πρώην επαγγελματίας μαζορέτα,  Teri Hatcher  καταφέρνει να αποτυπώσει με επιτυχία  την Lois Lane όπως όλοι την ξέρουμε, μέσα από τα κόμικ.  Δαιμόνια Ρεπόρτερ, δραστήρια και αεικίνητη. Νευρική , δυναμική και κυκλοθυμική. Η Persona της εμφανισιακά σε παραπέμπει στα χάρτινα καρέ, ειδικά όταν φοράει το κόκκινο κλασικό ταγέρ της. Φοράει την στολή της Lane και την τιμάει. Μέσα στην σοβαρότητα της ως διάσημη δημοσιογράφος, δεν ξεχνάει πως είναι γυναίκα γεμάτη εγωισμό, τσαχπινιά και νάζι.  Δύσκολα δεν θα την συμπαθήσεις. Νομίζω πως ήταν η ιδανική επιλογή για την σειρά. Αυτός ο ρόλος την πρόσθεσε στην λίστα με τις πιο Sexy Αμερικανίδες της δεκαετίας του 90 και στην συνείδηση των comic fans - forums ως μια από τις καλύτερες Loin Lane που έχουμε δει. 
Αξίζει να αναφέρω και πως το Lois & Clark : The New Adventures of Superman, έχει και την πολύ καλή ερμηνεία του  Lane Smith  ως Perry White . Προσωπικά νομίζω πως είναι και ο καλύτερος Perry White που έχουμε δει ποτέ. Αν και συμπληρωματικός χαρακτήρας κερδίζει τις εντυπώσεις. Δυστυχώς πέθανε το 2005. 
 Την μουσική έγραψε ο Jay Gruska. Φιλότιμη η προσπάθεια του αλλά σίγουρα όχι κάτι αξιοσημείωτο. Το Theme των ταινιών Superman με τον Reeves παραμένει μέχρι και σήμερα η καλύτερη μουσική υπόκρουση για τον Κρυπτονιανό υπέρ ήρωα.

Η σειρά υπήρξε η αφορμή για την δημιουργία πολλών Short tie- in books και ενός μυθιστορήματος - Lois & Clark : A Superman Novel, τα οποία πούλησαν αρκετά.

Κλείνοντας θα σε ενημερώσω αγαπητέ κομιξάκια αναγνώστη πως για να δεις αυτή την σειρά θα πρέπει να έχεις την διάθεση να δεις κάτι πολύ πολύ απλό ή το ενδιαφέρον σου να είναι καθαρά εγκυκλοπαιδικό. Αν ισχύει ένας από τους παραπάνω παράγοντες κάν' το χωρίς δεύτερη σκέψη. Αν όχι καλύτερα δες κάτι άλλο ή καλύτερα διάβασε κανένα κόμικ..



Διαβάστε περισσότερα »

Smallville

 Καλύτερα να σου βγει το μάτι παρά το όνομα, λέει μια λαϊκή ρήση. Νομίζω πως αρμόζει στην σημερινή μου ανάρτηση, μιας και θα  γράψω - προσπαθήσω να σας προτρέψω να δείτε  ένα προϊόν που για τον μεγαλύτερο αριθμό των Ελλήνων, δεν ξεπερνάει δυστυχώς τον πήχη της μετριότητας. θα σας μιλήσω  λοιπόν για  μια σειρά που πραγματεύεται τις ιστορίες  ενός  από τους μεγαλύτερους ήρωες της DC comics - αν όχι τον μεγαλύτερο.  Aυτός φυσικά  δεν είναι άλλος από τον Superman.  Για να γίνω  πιο εύστοχος και πιο ακριβής  θα έλεγα πως είναι βασισμένη στις ιστορίες του.  Στην ουσία  αποτελεί  ένα reimagining πάνω στην εφηβική του  ηλικία και πιο συγκεκριμένα στα χρόνια που πέρασε στην πόλη που μεγάλωσε - Το Smallville του Kansas.  Τα χρόνια της νιότης  του δηλαδή ( όπως ήταν και ο άθλιος Ελληνικός υπότιτλος). Μέχρι τη στιγμή που θα φορέσει για πρώτη φορά την στολή του  δημοσίως και θα αναβάλει  επίσημα τον ρόλο του προστάτη του πλανήτη.
Έχετε καταλάβει πως αναφέρομαι στην σειρά  Smallville, καθώς στην χώρα μας είναι αρκετά γνωστή αφού  παίχθηκαν δυστυχώς,  περίπου οι πρώτες 5 σεζόν  αν δεν κάνω λάθος από την συχνότητα του Star Channel.  Και λέω δυστυχώς, πρώτον γιατί πέρασε στην εκτίμηση των θεατών ως άλλη μια σειρά του σωρού,  παρόμοια με αυτές που προβάλει το προαναφερόμενο κανάλι και δεύτερον γιατί οι 5 πρώτες σεζόν είναι εμφανώς υποδεέστερες από τις 5 τελευταίες. Λογικό αν σκεφθεί κανείς πως η σειρά σου πρωτοσυστηνει ένα παιδαρέλι με το όνομα Clark Kent που καταλήγει στην 10 σεζόν, να γίνει ο  αρχετυπικός υπερήρωας με το μεγάλο κόκκινο S στο στήθος. Μην είσαι προκατειλημμένος  λοιπόν αγαπητέ κομιξάκια. Αν καταφέρεις να δεις τα χτυποκάρδια στο Smallville των πρώτων σεζόν, θα δικαιωθείς από τις επόμενες. Και  μην ξεχνάς πως αυτή  είναι μια Αμερικανική τηλεοπτική σειρά.  Αν δεν σου αρέσουν οι Αμερικανιές ή περιμένεις να δεις κινηματογραφική  ποιότητα  με φιλμικές αναφορές στον Ιταλικό Νεορεαλισμό,  καλύτερα να μην κάνεις ποτέ την αρχή.  Αναρωτιέμαι όμως... Αν δεν σου αρέσουν οι Αμερικανιές γιατί διαβάζεις μια ανάρτηση με θέμα εκείνο τον Super Hero που η στολή του είναι άμεση παραπομπή στην αστερόεσσα ; Καλώς η κακώς πολλά απο τα κόμικς που αγαπάμε είναι '' Αμερικανιές''.
Η σειρά ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2001 και τελείωσε στις 13 Μαΐου του 2011. Ξεκίνησε μέσα από την συχνότητα του WB Television Network  αλλά μετά την 5 σεζόν το κανάλι συγχωνεύτηκε με το κανάλι UPN για να δημιουργήσουν το κανάλι CW, το οποίο πρόβαλε τις υπόλοιπες 5 σεζόν. Παραγωγοί και σεναριογράφοι της σειράς ήταν ο Alfred Gough  και ο  Miles Milar, γνωστοί από τις σεναριακές δουλειές που έκαναν  στο Spiderman 2, I am number four, Lethal Weapon 4 κ.α. 
Η πλοκή του σεναρίου κάποιες φορές είναι αργή εώς δυσκίνητη και αυτό φαίνεται έντονα από τις πρώτες  κιόλας σεζόν.  Το βασικό story  - αιτία,   επαναλαμβάνεται αλλά και τα fillers, είναι τόσο απλοϊκά που νομίζεις πως στοχεύουν καθαρά σε παιδικό και εφηβικό κοινό.
Όμως στην πορεία όλα αλλάζουν...προς το καλύτερο..κάτι που ούτε εγώ το περίμενα..

Για αυτό  κατέληξα στο συμπέρασμα πως η δουλειά τους γενικότερα,   είναι αρκετά αξιόλογη. Και αυτό το έκρινα αφού είδα πλέον όλη τη σειρά και απέκτησα μια ολοκληρωμένη γνώμη. Ο τρόπος  που ενέταξαν στην πορεία  μέσα στην πλοκή της σειράς,  γνωστές ιστορίες από το σύμπαν των ιστοριών του Superman,  είναι ιδιαίτερα εμπνευσμένος και αρκετές φορές πετυχημένος κατά την γνώμη μου. Ο θεατής βλέπει τα βασικότερα story lines της μυθοπλασίας του Superman να έχουν αποδοθεί αξιόλογα.  Δεν ήταν στόχος να αποδοθούν πιστά ξαναλέω. Και  αυτό ακόμα,  δεν είναι καθόλου εύκολο.   Πόσο μάλλον όταν αυτές οι Smallville εκδοχές, αντί να σε ξενερώνουν σου φαίνονται ενδιαφέρουσες.
Μετά την 5 σεζόν που η σειρά σταματά να εστιάζει στον Clark και τους φίλους του από το σχολείο και δίνει βαρύτητα στην καριέρα του  ως δημοσιογράφος στην εφημερίδα Daily Planet αλλά και στην σταδιακή του μεταμόρφωση σε Superman, η σειρά αλλάζει ριζικά. Αποκτά έναν αισθητά πιο ώριμο - σκοτεινό - σύνθετο  χαρακτήρα και παρουσιάζει και άλλους χαρακτήρες της DC comics που σίγουρα προσδίδουν έναν αέρα ανανέωσης.  Τα επεισόδια με την Justice League τα έσπασαν απλά...
Για να το πω πιο ρεαλιστικά....  έπεσαν λεφτά στην σειρά και αυτό φαίνεται ξεκάθαρα μέσα από τα οπτικά ειδικά εφέ που πολλαπλασιάστηκαν ,  την προσθήκη συμβούλων της DC comics  στο σενάριο αλλά και από την σκηνοθεσία - είδαμε κ εξωτερικά πλάνα !!!  Δόθηκαν λεφτά και φυσικά κερδήθηκαν λεφτά και μάλιστα πολλά.  Η σειρά ήταν μια εμπορική επιτυχία με υψηλά νούμερα τηλεθέασης και κατάφερε να γίνει  ένα πετυχημένο προϊόν καθώς  από πίσω του υπήρχε ένα πολύ πετυχημένο  merchandising που πούλησε για 10 χρόνια και δεν σταματά ακόμα και στις μέρες μας να πουλά τις σεζόν σε DVD. Μην σας κάνει εντύπωση αυτό. Όπως είπα και παραπάνω, στην Ελλάδα η σειρά μπορεί να μην πήγε καλά αλλά σε άλλες χώρες  πήγε και με το παραπάνω. Δεν είναι τυχαίο που η σειρά μετά το τέλος της έχει γίνει ένας εμπορικά επιτυχημένος τίτλος κόμικ.

Βασικός πρωταγωνιστής στον ρόλο του Clark Kent/Superman  είναι ο Tom Welling, ο οποίος είχε αρκετούς ενδοιασμούς για να δεχθεί να πάρει το ρόλο.Λογικό αν σκεφθεί κανείς πως ήταν και ο πρώτος του σημαντικός ρόλος( καθ' ότι μοντέλο και όχι ηθοποιός), Τελικά αφού διάβασε το σενάριο για το πιλοτικό επεισόδιο δέχθηκε. Ευτυχώς για την σειρά γιατί πραγματικά πιστεύω πως ήταν η καλύτερη επιλογή που θα μπορούσε να γίνει για αυτή την Smallville  εκδοχή του κρυπτόνιου υπέρ ήρωα. Η persona του ταιριάζει γάντι με το ρόλο και ο ίδιος εκπληρώνει με επιτυχία τις ανάγκες του. Η υποκριτική του δεν είναι ούτε κάτι παραπάνω, ούτε κάτι λιγότερο από αυτό που πρέπει.  Του πάει ο μικρός Clark που πάει σχολίο και ερωτεύεται. Του πάει να είναι το πρόσωπο του '' I' m not Superman but in the Future I'll be - I'm getting there!!. Με την πάροδο των σεζόν γίνεται και καλύτερος, αφού όπως είναι λογικό γίνεται και πιο έμπειρος ηθοποιός.  Δεν νομίζω βέβαια να μου άρεσε σε ταινία Superman. Ειδικά στο νέο consept που πλασάρει η DC. Έχει την μάπα του πολύ καλού παιδιού..δεν θα κόλλαγε καθόλου.
Τον ρόλο του αιώνιου αντιπάλου Lex Luthor, ανέλαβε ο Michael Rosenbaum. Επιλέχθηκε με την πρώτη του audition μέσα από χιλιάδες υποψήφιους. Σωστή επιλογή κατά την  γνώμη μου αφού o Rosenbaum  έχει το απαιτούμενο φιζίκ  και καταφέρνει να απεικονίσει έναν σύνθετο και περίπλοκο Luthor, πιο εγκεφαλικό από τον  Kevin Spacey και πιο υπαρκτό από τον Gene Hackman,  τηρώντας πιστά αυτό που του ζητάει το σενάριο. Έναν έφηβο Lex Luthor που ισορροπεί μεταξύ καλού και κακού. Συμπαθής και αντιπαθής ταυτόχρονα, ξεδιπλώνει   σταδιακά την κακή πλευρά του εαυτού του και κυριεύεται από αυτήν.
Φυσικά δεν θα μπορούσαν να λείπουν και οι γυναίκες από την ζωή του Superman.  Την πρώτη του εφηβική αγάπη ή αλλιώς το κορίτσι της διπλανής πόρτας Lana Lang, υποδύεται η Kristin Kreuk . Είναι αρκετά όμορφη  και ταιριάζει εμφανισιακά με τον Welling.
 Σαν ηθοποιός θα έλεγα  πως είναι ελαφρώς  μονότονη. Αρκετές φορές μου φάνηκε πως ο λόγος που ξεχώριζε στο πλάνο ήταν η εμφάνιση της και όχι η υποκριτική της ικανότητα. Ήταν τέλεια επιλογή στους πρώτους κύκλους ( εποχή σχολείου - αγάπες και έρωτες),  αλλά όσο ωρίμαζε η σειρά τόσο παράταιρος μου φάνηκε ο ρόλος της. Οκ εκεί φταίει και το story του ήρωα  βέβαια... η Lana φεύγει, η Lois έρχεται.  Τελικό συμπέρασμα = η καλύτερη Lana που έχουμε δει  μέχρι σήμερα ( άλλωστε έχουμε δει λίγες και αυτές για λίγο).

  Ένας ρόλος που δημιουργήθηκε για τις ανάγκες τις σειράς με επιφύλαξη αλλά κατάφερε να  πάρει άπειρες ατάκες και τηλεοπτικό χρόνο, είναι αυτός της Chloe Salivan.
Συμμαθήτρια του Clark, τρελά ερωτευμένη μαζί του χωρίς ανταπόκριση, ξαδέρφη της Lois Lane  αλλά και εκδότης της τοπικής σχολικής εφημερίδας ''Daily Torch'' κατάφερε να γίνει ένας από τους βασικούς ρόλους και των 10 σεζόν.
 Δόθηκε στην Allison Mack  από τους υπεύθυνους του cast και νομίζω πως ακόμα και σήμερα χαίρονται για αυτή τους την επιλογή.   Η ευφυέστατη και γλυκιά δημοσιογράφος που αποτυπώνει στην οθόνη η Mack έγινε αγαπητή από χιλιάδες θαυμαστές της σειράς και  έκανε την ίδια, ένα από τα μεγάλα της αστέρια. Παίζει καλά και απεικονίζει  με αρκετή επιτυχία.την  πορεία  ζωής της μικρής αυτής δημοσιογράφου. Το μικρό κ γλυκό,   γεμάτο περιέργεια  επαρχιωκόριτσο,   φτάνει να γίνει θεμέλιος λίθος για την Justice League. 
 Τον ρόλο της Lois Lane, παίζει η Erica Durance. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην 4 σεζόν και η επιτυχία της παρουσίας της, την καθιέρωσε στην σειρά και όχι άδικα.  Ο κόσμος ήθελε  να δει  την Lois και η Durance δεν του χάλασε το χατίρι. Για εμένα μαζί με την Teri Hatcher του Lois & Clark είναι οι καλύτερες  Lois Lane που έχω δει ποτέ στην οθόνη. 
Παρ' όλο που εμφανισιακά δεν ταιριάζει με την κλασική μελαχρινή Lois και δεν φοράει τα κλασικά δημοσιογραφικά ταγεράκια της, καταφέρνει  να σε ωθήσει να  ταιριάξεις τον ρόλο με την φιγούρα της.  Καταφέρνει επίσης να προσθέσει και δικά της στοιχεία  χωρίς το αποτέλεσμα να σε χαλάει. Το αντίθετο θα έλεγα. Κάνει τον ρόλο δικό της και ο θεατής το αναγνωρίζει αυτό . Από την πρώτη εμφάνιση της στην σειρά που γίνεται από σπόντα σχεδόν , μέχρι και την στιγμή που γίνεται και επίσημα η Κυρία Kent.  Ήταν από τις ευχάριστες εκπλήξεις της σειράς.
 Καλές επιλογές έγιναν και για τους γονείς του Κλάρκ. Τον πατέρα του Jonathan Kent, παίζει ο John Schneider γνωστός και ως  Bo Duke από την κλασική τηλεοπτική σειρά ''The Dukes of Hazzard ''. Παρουσιάζει έναν στοργικό και προστατευτικό πατέρα ικανό να κάνει τα πάντα για να προστατέψει την οικογένεια του. Όπως ακριβώς και στο κόμικ... Του πάει ο ρόλος αρκετά καθώς εύκολα θα τον έκανες Αμερικάνο αγρότη. Ως πατρική  φιγούρα επίσης είναι σωστός, αν  και   πολλές φορές καταφεύγει σε ένα συγκινησιακό μοτίβο απαράλλαχτο σε αρκετές διαφορετικές  σκηνές.  Είπα πως του πάει ο ρόλος, δεν είπα πως είναι τέρας υποκριτικής...
 Την Martha Kent παίζει η Annete o' tool η οποία έχει παίξει  την Lana Lang στο Superman III. Για αυτή την Lana δεν κατάφερα ποτέ  να πω κάτι παραπάνω από το ''ωραία γκόμενα''. Σαν μαμά του Superman όμως  έχω να πω αρκετά. Είναι αισθητά πιο ώριμη  και η υποκριτική της περσόνα έχει αποκτήσει συναισθηματικό βάρος. Πείθει για μαμά..της πάει ο ρόλος.
Παραμένει  γοητευτική, είναι κλασάτη και αποτυπώνει  με επιτυχία την γυναίκα που μεγάλωσε τον Clark. 
Κλείνοντας το θέμα του cast, θα γράψω για δυο ακόμα ρόλους που νομίζω πως πρέπει να αναφέρω. Αυτός του Oliver Queen/Green Arrow  και της Kara/Supergirl.  Οι ηθοποιοί που επιλέχθηκαν ήταν ο Justin Hartley και η Laura Vandervoort.
O Hartley νομίζω πως ήταν ιδανικός για Oliver Queen. Αποδίδει την ιδιοσυγκρασία και τον χαρακτήρα ενός εκατομμυριούχου playboy. Καυστικός, γοητευτικός, εκκεντρικός. Σαν Green Arrow επίσης είναι καλός αλλά του λείπει η στιβαρότητα και η σοβαρότητα ενός τιμωρού του εγκλήματος. Τα χρόνια που πέρασε σαν ναυαγός στο νησί, εκεί που έμαθε να επιβιώνει και να κυνηγά, έχεις την εντύπωση πως δεν τον άλλαξαν σχεδόν καθόλου. Η εκδοχή του emerald archer της νέας τηλεοπτικής σειράς '' Arrow'' είναι σίγουρα καλύτερη. Μπορείτε να μάθετε περισσότερα για την σειρά πατώντας Εδώ
 Αν μπορούσες να συνδυάσεις και τις δυο αυτές εκδοχές , θα είχες το ιδανικό αποτέλεσμα κατά την γνώμη μου. Παρ' όλα αυτά η προσθήκη του Hartley ώθησε τα νούμερα τηλεθέασης της σειράς προς τα πάνω,  με αποτέλεσμα από  Guest Star να γίνει βασικός ρόλος.  Είχα συνηθίσει τον Superman να είναι φίλος με τον Batman και όχι με τον Green Arrow, αλλά δεν μου πήρε πολύ να το συνηθίσω και να μου αρέσει κιόλας. 
Η  Vandervoort επιλέχθηκε για την ιδιαίτερη ομορφιά της. Δεν είναι συνηθισμένη και θα μπορούσε να είναι από άλλο πλανήτη. Οκ δεκτό και θετικό. Ως εκεί όμως. Η προσθήκη της ξαδέρφης του Kal El στην σειρά,  είναι ένα γεγονός που ιντριγκάρει τον θεατή και προσδίδει ενδιαφέρον. Είναι η Supergirl, πως να το κάνουμε.. 
Η εκδοχή  όμως της Vandervoort  ήταν απλά λίγη...δεν κατάφερε παρά να είναι ένας συμπληρωματικός χαρακτήρας για κάποιους κύκλους και να έχει guest star εμφανίσεις σε κάποιους άλλους. Δεν κόλλαγε. Θα μπορούσαν να έχουν κάνει καλύτερη επιλογή. 
 Στην σειρά εμφανίζεται επίσης και ο Jensen Ackles γνωστός από την σειρά ''Supernatural'' ενώ κάνουν μικρές εμφανίσεις σχεδόν όλοι οι προηγούμενοι ηθοποιοί που έπαιξαν στο παρελθόν σε ταινίες και σειρές με θέμα τον Superman.

 Το  Οpenig theme της σειράς είναι το τραγούδι ''save me'' που έγραψε για τις ανάγκες τις σειράς ο Remy Zero ενώ την μουσική για τους τίτλους τέλους έχει γράψει ο συνθέτης Mark Snow, γνωστός για την μουσική που έχει γράψει για την τηλεοπτική σειρά '' The X -Files''. 

 Το Smallville έσπασε τα ρεκόρ τηλεθέασης  του καναλιού WB  από το πρώτο ακόμα επεισόδιο, ξεπερνώντας τους 8.5 εκατομμύρια θεατές. Μέσα στα 10 χρόνια που παιζόταν,  κέρδισε  πάνω από 15 τηλεοπτικά βραβεία, όπως Emmy Awards, Teen Choise Awards, Leo Awards κ.α.  Το σημαντικότερο όμως είναι πως έχει κερδίσει την εκτίμηση των comic lovers της Αμερικής και όχι μόνο.

Μπορεί να μην είναι ότι καλύτερο έχουμε δει για το σύμπαν της μυθοπλασίας του Superman αλλα σίγουρα είναι μια ενδιαφέρον εκδοχή. Αν σας αρέσουν οι ιστορίες του, δώστε του μια ευκαιρία. Έτσι και αλλιώς χειμώνας μπαίνει. Νομίζω πως είναι μια καλή επιλογή για εκείνες τις μέρες που θες να αράξεις σπίτι..

 





Διαβάστε περισσότερα »

Man Of Steel (2013)

                             
Eίναι μια απο τις σπάνιες φορές που προσπαθώ να καταλάβω αν τελικά μου άρεσε ή κατα πόσο κατάφερε να εντυπωθεί μέσα μου μια ταινία. Πολύς ο θόρυβος για το συγκεκριμένο εγχείρημα σε μια προσπάθεια να σβηστούν οι κάκιστες εντυπώσεις που είχε αφήσει η προηγούμενη μεταφορά (Superman Returns - 2006) με τον αγαπημένο υπερήρωα της DC Comics


      

Ομολογώ πως αν και φανατικός του Batman , προσπάθησα να μην επηρεαστώ απο την πρόσφατη τριλογία του Christopher Nolan αν και απο τα πρώτα καρέ είναι ολοφάνερο το άγγιγμα του μιας και ανέλαβε την παραγωγή της ταινίας καθως είχε και ανάμιξη στη δομή της ιστορίας πριν ολοκληρωθεί σαν σενάριο.

Το σκηνοθετικό τιμόνι ανέλαβε ένας εξίσου δυναμικός και με αξιόλογο δείγμα γραφής σκηνοθέτης που στο παρελθόν μας έχει χαρίσει έντονες συγκινήσεις με ταινίες όπως οι 300 (2006),  Watchmen (2009) αλλα και το επίσης συμπαθητικό Sucker Punch (2011).  Φυσικά μιλάω για τον Zack Snyder ένα σπουδαίο σκηνοθέτη της νεότερης γενιάς του Ηollywood και μέγαλου  θαυμαστή του κόσμου των comics.
Προσωπική μου γνώμη πως η επιλογή του για τον αβανταδόρικο ρόλο του σκηνοθέτη  ήταν οτι ιδανικότερο μιας και κατάφερε να δώσει τη δική του ''σκοτεινή''  πινελιά σε έναν ήρωα που προερχόταν απο  γλυκανάλατα κινηματογραφικά εγχειρήματα.
Απο το ξεκίνημα του φίλμ νιώθεις πως υπάρχει κάτι το διαφορετικό σε αυτη την κινηματογραφική  μεταφορά  αφού η ιστορία μας βρίσκει στο πλανήτη Κρύπτον -εκεί που ξεκίνησαν όλα -  έναν πλανήτη οπου κυριαρχεί η υπερτεχνολογία , τα πομπώδη και θεαματικά κτιρια καθως και πλάσματα που φερνουν στο νού δικά μας  προιστορικά  δημιουργήματα ακόμα και δράκους.  
Σαφως και η επιβλητική παρουσία του σπουδαίου Russell Crowe σαν Jor - El   δίνει τα απαραίτητα γκάζια για το ιδανικό ξεκίνημα της ταινίας και καθηλώνει απο το πρώτο λεπτό στην σεναριακή εξιστόρηση της καταστροφής του Κρύπτον και της μετέπειτα αποστολής του βρεφους Kal - El στη γή.




 Η πρώτη μισή  ώρα κατ' εμέ είναι οτι καλύτερο μπορεί να επιδείξει αυτη η ταινία και το λέω αυτό δυστυχώς γιατι κατα τη διαρκεια της κάνει μια μικρή κοιλίτσα με έμφαση σε αρκετες μάχες σώμα με σώμα  με τον στρατηγό Ζοντ και των υπολόγων του.   Πιστεύω πως όλο αυτό έγινε στο βωμό του τρισδιάστατου πλέον κινηματογράφου και θαρρω θέλησαν να δείξουν περισσότερη ωμή δράση για να συναρπάσουν τον θεατή με τα 3D γυαλιά που πήγε να δει το καινούριο Superman.....
Μιας και ανέφερα τη λέξη Superman , τρομερή εντύπωση δημιουργεί πως η συγκεκριμένη λέξη ακούγεται πρώτη φορά κάπου στη μέση της ταινίας απο έναν κομπάρσο αλλα και πως οταν παει να ψελιστει απο τα στόμα της Lois διακόπτεται σεναριακά δινοντας μας ενα έξυπνο κινηματογραφικό gang.   Εξαιρετικά ευφυές  μιας και είναι σαφής η πρόθεση να αποκόψουν καθε τι που συνδέει με τις παλαιότερες κινηματογραφικές μεταφορές.




Ένα σιγουρο μυστικό επιτυχίας σε οτι αφορα μια ταινία ειναι να υπάρχει ενα αξιόλογο cast γεμάτο ηθοποιούς ιδιαίτερα γνωστούς στο ευρύ κοινό αφού η υπόθεση κράχτης στο promotion  παίζει μεγάλο ρόλο....
Σε αυτά τα ''τέρατα'' συναντάμε τον ιδιαίτερα αγαπητό Russell Crowe σαν Jor - El , τον επίσης αγαπημένο - αν και λίγο πεσμένο τα τελευταία χρόνια - Kevin Costner ως Jonathan Kent , ενας πολυ ωραίος ρόλος καθώς σε όλη τη διάρκεια της ταινίας παρεμβαίνει ως ανάμνηση και αφήνει μια γλυκόπικρη γεύση αφου στην ουσία είναι ο άνθρωπος που έδωσε την ηθική υπόσταση στον εκ των ουρανών πεσόμενο θετό του γιό.
Η άλλοτε λολίτα Diane Lane στηρίζει αξιοπρεπώς τον ρόλο της Martha Kent ενώ ο θρυλικός Μορφέας της νιότης μας Laurence Fishburne κάνει απλά αυτο που ξέρει καλύτερα στο ρόλο του αρχισυντάκτη Perry White.


Ο Henry Cavill  Clark Kent/ Kal - El   είναι μια ευχάριστη έκπληξη ειδικά μετά την προηγούμενη φόλα με τον επίσης όμορφο και καλογυμνασμένο Brandon Routh αφου η ερμηνεια του είναι σαφώς πιο ικανοποιητική  και δίνει με παιδική αφέλεια σε κάποιες σκηνές,  μια πιο ανθρώπινη υπόσταση στον ηρωα μας και την αγάπη του για τους γήινους. Η αλήθεια είναι πως οταν τον είχα δει στο Immortals (2011) δεν μου γέμισε ιδιαίτερα το μάτι , όπως επίσης και στο τραγικό The Cold Light Of Day (2012) οπου συμπρωταγωνιστεί με τον ημίθεο Bruce Willis.


Για την λατρεμένη κοκκινομάλα και σταθερή αξία πλέον στο κινηματογραφικό στερέωμα Amy Adams  μπορώ μόνο να πώ  οτι δίνει με τη σπιρτάδα της μια πολύ καλή προσέγγιση της  δραστήριας δημοσιογράφου Lois Lane αν και σε κάποιες σκηνές ψιλοκαταντάει και λίγο ρομάντζο με αποκορύφωμα τη σκηνή του φιλιού οπου όλοι πιστευουν οτι θα πέσουν οι τίτλοι τέλους αλλα αντι αυτού ξεκινάει ξανα - μανα αλλη μια μάχη (καταστρέφω οτι υπάρχει τριγύρω) με το στρατηγό Ζοντ.  Θα ήταν προτιμότερο να μην τονίσουν τόσο έντονα το ερωτικό στοιχείο μεταξύ τους  και να έμεναν στο παιχνιδιάρικο φλερτ που υπάρχει καθ' όλη τη διάρκεια της ταινίας.
Αυτο θα τεκμηρίωνε καλύτερα και το φινάλε οπου αποφασίζει μετα τη νικη κατα των κακών να ενταχθεί ως Clark Kent στο δυναμικό της εφημερίδας Daily Planet με τη Lois να ειναι η μόνη που γνωρίζει την πραγματική του ταυτότητα.

Ο κακούλης της υπόθεσης General Zod  -Michael Shannon δεν με έπεισε ιδιαίτερα αν και ομολογώ πως δεν τον γνώριζα απο κάτι συγκεκριμένο και σε ορισμένες στιγμές μου θύμιζε τους άλλοτε παλαιστές του WWF που χαζεύαμε να βρυχώνται πιτσιρικάδες, ενώ σε αντίθεση με εκείνον πολύ καλή ήταν η  Antje Traue σαν Faora -Ul΄΄ πρωτοπαλίκαρο'' του επαναστάτη στρατηγού και ιδιαίτερα ικανή στις σκηνές μάχης !!




Σε γενικές γραμμές το ''Man Of Steel'' αν και ταινία με μεγάλη διάρκεια (2 ώρες και κάτι ) είναι καλή.
Βέβαια θα μπορούσαν να προσδώσουν κατι πιο ουσιαστικό στο κινηματογραφικό κοινό με το να κόψουν τις υπερβολικά πολλές  σκηνές μάχης και τα υπερφίαλα οπτικά εφέ αλλα είπαμε Hollywood είναι αυτό και αν δεν δείξεις  πάθος , βιά και Αμερικανιά ταινία δεν υφίσταται !!
Σαν ταινία μεταφορά απο comic πάντως είναι πάρα πολύ καλή και πιστεύω πως δεν απογοήτευσε κάνεναν fun του αγαπημένου μας ήρωα.
Στα πολλά συν της ταινίας εκτός των κορυφαίων ηχητικών εφέ και του εκπληκτικού soundtrack αξίζει να αναφέρω την φανταστική νέα στολή του superman , μια στολή που έγινε αντικείμενο έντονης διακωμώδησης τον τελευταίο καιρό καθώς επιτέλους  δε φέρει το χαρακτηριστικό κόκκινο εξωτερικά της στολής σλίπ - αξεσουάρ.



Η αλήθεια είναι πως μετά τις τελευταίες μεγάλες απογοητεύσεις (προσωπική εκτίμηση)  σε μεταφορές comics όπως τα μέτρια The Avengers , Iron Man 3  και Captain America ,
το Man Of Steel ή ακόμα καλύτερα αν ειχαν την οξυδέρκεια να της δώσουν τον τίτλο  ''Kal - El''  , είναι πολύ καλύτερο και μας αφήνει υποσχέσεις για ένα ακόμα καλύτερο sequel.....
Ελπίζω το επερχόμενο Wolverine να μας αποζημιώσει κατάλληλα !!
Διαβάστε περισσότερα »

Best Movies from Comics 1970-1990

5. Tales from the Crypt (1972)
Βασισμένο στο ομώνυμο κόμικ της δεκαετίας του 50, με ιστορίες τρόμου, είναι η ταινία του 1972 που σκηνοθέτησε ο Freddie Francis. Είναι χωρισμένη σε 5 διαφορετικά μέρη, που καθένα από αυτά είναι μια μικρή ιστορία. Στο φιλμ, 5 ξένοι ανακαλύπτουν σε ένα μαυσωλείο τον γνωστό Crypt Keeper, ο οποίος θα τους διηγηθεί 5 ιστορίες με απροσδόκητο τέλος. Στο Tales from the Crypt ακολουθείται η ίδια συνταγή με τα Amazing Stories και Twilight Zone όπου διάφοροι χαρακτήρες μπλέκουν σε παράξενες ιστορίες όπου συνήθως δεν έχουν καλό τέλος. Η απουσία του happy end είναι που κάνει το Tales from the Crypt πρωτότυπο. Πλησιάζει αρκετά την ατμόσφαιρα του κόμικ και θυμίζει τις παλιές ταινίες τρόμου που βλέπαμε την δεκαετία του 80 σε βίντεο κασέτες, οι οποίες ομολογουμένως ήταν και πιο τρομαχτικές από τις σημερινές.

4.The Flash (1990)
Ο ταχύτατος σούπερ ήρωας της DC, o Flash είχε την τιμητική του σε αυτή την σειρά 22 επεισοδίων που παίχτηκε στην τηλεόραση το 1990. Βασισμένη στην περίοδο του Barry Allen ως την μυστική ταυτότητα του Flash, αφορούσε τις περιπέτειες ενός επιστήμονα που μετά από ένα ατύχημα στο εργαστήριο του, αντί να σκοτωθεί ή να αρρωστήσει βαριά από τις ακτινοβολίες όπως γίνεται συνήθως, αποκτά την ικανότητα να κινείται με ταχύτητες ασύλληπτες από το ανθρώπινο νου.
Φορώντας έτσι μια ειδικά διαμορφωμένη κόκκινη στολή που αντέχει τις υψηλές ταχύτητες, χρησιμοποιεί τις δυνάμεις του για την καταπολέμηση του εγκλήματος. Στο ένα χρόνο που παίχτηκε, ο Flash θα αντιμετωπίσει εκτός από φιλόδοξους εγκληματίες, αρκετούς σούπερ κακοποιούς, γνωστούς από τα κόμικ όπως ο Trickster, ο Prank, o Captain Cold, o Mirror Master και άλλοι. Η σειρά ήταν σκοτεινή με πολύ καλό σενάριο πιστό στο κόμικ, τα εφέ της ταχύτητας του Flash ταίριαζαν απόλυτα και η κόκκινη στολή ήταν φοβερή. Το υψηλό όμως κόστος των επεισοδίων ανάγκασε την διακοπή της. Αξίζει να αναφερθεί ότι το main theme ανήκει στον Danny Elfman γνωστό από τη μουσική του στις ταινίες του Tim Burton.

3.Superman 2 (1980)
Το sequel του Superman γυρίστηκε στην αρχή από τον Richard Donner και αργότερα ολοκληρώθηκε από τον παραγωγό Richard Lester. Πριν ακόμα τελειώσει το μοντάζ του πρώτου, άρχισαν τα γυρίσματα της συνέχειας. Αυτό βέβαια δεν το εμπόδισε από το να γίνει παγκόσμια επιτυχία και όχι χωρίς λόγο. Ο Christopher Reeve επιστρέφει σαν Superman και εδώ αντιμετωπίζει 3 εγκληματίες από τον Κρύπτον, που ξεφεύγουν από την φυλακή που ήταν κλεισμένοι για χρόνια και καταλήγουν στην Γη για να την κατακτήσουν και να πάρουν εκδίκηση από τον γιο του υπεύθυνου για την φυλάκιση τους. Δηλαδή τον Kal El/Superman. Η Lois Lane ανακαλύπτει ότι ο συνάδελφος της Clark Kent είναι ο Superman και αυτός για να μπορέσει να μείνει μαζί της απαρνείται τις δυνάμεις του και γίνεται ένας τρωτός γήινος. Το timing όμως δεν μπορούσε να είναι χειρότερο, γιατί οι 3 σούπερ εγκληματίες με την βοήθεια του ιδιοφυούς Lex Luthor σχεδιάζουν την κατάκτηση του πλανήτη. Το κάστ είναι παρόμοιο με την πρώτη ταινία και η προσθήκη των 3 Κρυπτοριανών το ανεβάζει. Η ταινία για πολλούς θεωρείται καλύτερη της πρώτης. Σίγουρα όμως ανήκει στο top 5 και όποιος έχει αντίθετη γνώμη, “Kneel before Zod.”

2.Superman (1978)
Πολλοί θα το έβαζαν στο νούμερο 1 αλλά κατά την γνώμη μου είναι για πολύ λίγο στο 2. Είναι η καλύτερη ταινία Superman που έχει γίνει ή θα γίνει. Είναι η πρώτη φορά που ταυτίζεται ο Man of Steel με τον Christopher Reeve. Σχεδόν τα πάντα στην ταινία είναι απίθανα. Τι να πρωτοθυμηθείς από την ταινία αυτή; Το διαχρονικό score του John Williams; Τον Gene Hackman σαν τον αρχικακοποιό Lex Luthor; Το origin σενάριό του; Η DC είχε κάνει μια λίστα από ηθοποιούς που θεωρούσε ικανούς για τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Οι Al Pacino, James Caan, Steve McQueen, Clint Eastwood ήταν, όσο και αν φαίνεται περίεργο, οι πιο πιθανοί για τον ρόλο. Επίσης πριν το σκηνοθετήσει ο Richard Donner, υποψήφιοι ήταν ο Francis Ford Coppola, o Sam Peckinpah, o George Lucas και άλλα γνωστά ονόματα της εποχής. Διάσημη είναι και η αμοιβή, 19 εκ. δολλάρια, που πήρε ο Marlon Brando για μερικά λεπτά ρόλου στην ταινία.
Η ιστορία αρχίζει με την καταστροφή του Κρύπτον και το μωρό Kal El να στέλνεται από τους γονείς του στην Γη για να γλιτώσει. Μεγαλώνει από τους Jonathan και Martha Kent στη Smallville και αργότερα θα μετακομίσει στη Metropolis για να εργαστεί σαν Clark Kent στην εφημερίδα Daily Planet όπου θα είναι κρυφά ερωτευμένος με την συνάδελφό του και διάσημη ρεπόρτερ Lois Lane. Θα εμφανιστεί σαν Superman και θα αντιμετωπίσει τον Lex Luthor και θα μάχεται για την σωτηρία της Γης από κάθε είδους απειλή. H τεράστια επιτυχία, επηρέασε και τα κόμικ της Dc όπου υιοθέτησαν πολλά από τα στοιχεία της ταινίας. Το S της στολής που ήταν οικόσημο της οικογένειας των El στον Κρύπτον, η βασιζόμενη στους κρυστάλλους τεχνολογία του Κρύπτον, η Lois ήταν η πρώτη που τον ονόμασε Superman, ήταν μερικά από αυτά. Ο Christopher Reeve θα περάσει στην ιστορία και όλοι θα τον θυμούνται για αυτό το ρόλο. Εμφανίσιμος, γυμνασμένος, αρρενωπός με επιβλητικό και διαπεραστικό βλέμμα ήταν ο κατάλληλος Superman. Η φράση “I’m here to fight for truth, justice, and the American way” ποτέ δεν θα ακουγόταν πιο ταιριαστή σε ταινία για σούπερ ήρωες.

1.Batman (1989)
Και περνάμε στην καλύτερη κατά την γνώμη μου ταινία μεταφορά από κόμικ. Το Batman του 1989 το θεωρώ ανώτερο ακόμα και από σημερινές παραγωγές. Σκηνοθετημένο από τον Tim Burton έχει όλα τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν τον εκκεντρικό σκηνοθέτη. Η Gotham City είναι σκοτεινή, μεγαλοπρεπής και δίνει μια γκόθικ ατμόσφαιρα που θυμίζει την Metropolis του Fritz Lang. Υπεύθυνος για τη μουσική επένδυση της ταινίας είναι φυσικά ο μόνιμος συνεργάτης του Burton, Danny Elfman ο οποίος, αν και πρώτη φορά σε μεγάλου μπάτζετ φιλμ, δίνει τον καλύτερό του εαυτό με κομμάτια για κάθε στιγμή της ταινίας. Εκτός από το ορχηστρικό soundtrack του Elfman κυκλοφορεί και soundtrack με τραγούδια του Prince που ακούγονται στην ταινία. Και τα δύο γνώρισαν μεγάλη επιτυχία. Η στολή του Batman ξανασχεδιάστηκε από την αρχή και από την γκρι-μπλε του κόμικ, παρουσιάζεται ολόμαυρη με κίτρινη ζώνη και σήμα που ξεχωρίζει. Αν δεν κάνω λάθος είναι η πρώτη φορά που ο Batman φορά μαύρη στολή. Φοβερή δουλειά γίνεται από το σχεδιαστικό τμήμα, όπου μια Chevrolet Impala, με τμήματα αεροσκαφών και αρκετές δόσεις εξπρεσιονισμού μεταμορφώνεται σε ένα τρομερό batmobile που παραμένει το καλύτερο όλων των ταινιών.
Ο Michael Keaton δίνει έναν προβληματισμένο με μια δόση ψυχοπάθειας, Bruce Wayne και σαν Batman, έχει αυτό το βλέμμα μέσα από την μάσκα, που δεν το είχαν οι μετέπειτα ηθοποιοί. Δεν άρεσε σε πολλούς, γιατί δεν ήταν αρκετά ψηλός, γυμνασμένος ή εμφανίσιμος για Bruce Wayne αλλά έπεισε και τα κατάφερε στο ρόλο αυτό. Την παράσταση όμως την έκλεψε ο Jack Nickolson σαν Joker.
Έδωσε στον γελωτοποιό του εγκλήματος μια ερμηνεία γεμάτη μαύρο χιούμορ, τρέλα και κόμικ χαρακτήρα, που μπορεί να μην ήταν τόσο ψυχοπαθής όσο του Heath Ledger, αλλά ήταν ότι έπρεπε γι’ αυτό. Η ταινία ήταν πολύ σκοτεινή όσο και ο κόσμος του Batman. Έχουμε την συνεχή διαμάχη του καλού με το κακό, μέσα από τις προσπάθειες του Joker να βλάψει την Gotham City και τον Batman να προσπαθεί να τον σταματήσει. Επίσης καταλαβαίνουμε ότι ο Joker είναι υπεύθυνος για την δημιουργία του Batman και αντίστροφα. Η σκηνή, που ένας νεαρός Jack Napier και μετέπειτα Joker ήταν αυτός που δολοφόνησε τους γονείς του Bruce Wayne, ήταν αντίθετη με το comic origin του Batman, άλλα είναι μια μικρή λεπτομέρεια στην όλη ταινία. Επίσης δεν χρησιμοποιήθηκαν καθόλου computerized εφέ με πράσινες (George Lucas) οθόνες και όλη η Gotham, το batmobile, το batwing ήταν αληθινά σκηνικά και κατασκευάστηκαν από την αρχή για την ταινία. Αυτό τους δίνει ένα βάθος και μια αληθοφάνεια, που οι σημερινές στηριζόμενες στα εφέ, 3D ταινίες με σούπερ ήρωες δεν το έχουν, όσο εντυπωσιακές και αν είναι. Η καλύτερη Batman και μεταφορά από κόμικ ταινία μέχρι σήμερα. Για το τέλος αγαπημένη σκηνή από την ταινία στο 1.25. Enjoy 

Διαβάστε περισσότερα »