θα σας παρουσιάσω σημερα, άλλο ένα animation movie, , το οποίο είναι βασισμένο στο graphic novel της Dc comics ''All star Superman''. Είναι μια δημιουργία του Grant Morrison και του Frank Quitely και σίγουρα είναι η προσωπική τους ματιά στο σύμπαν της μυθοπλασίας του γνωστού σε όλους υπεράνθρωπου. Παραγωγός εταιρεία είναι η Warner premiere, μέλος του ομίλου εταιρειών της Warner και σκηνοθέτης είναι ο Sam Liu.
Το Story προσεγγίζει τις τελευταίες μέρες του Superman και πως αποφασίζει να τις αξιοποιήσει.Τελευταίες μέρες του superman....?Ακούγεται κάπως αυτό για ένα τύπο που δεν μπορεί να τον πληγώσει τίποτα σωστά; Και όμως, ύστερα από την διάσωση ενός διαστημόπλοιου που ήταν έτοιμο να συντριβεί στον ήλιο, τα κύτταρα του superman απορρόφησαν - φορτίστικαν με τόση ενέργεια που δεν μπορούν να την μεταβολίσουν. Με άλλα λόγια παραγέμισαν με δύναμη και αυτοκαταστρέφονται με την μορφή μικρών εκρήξεων, οδηγώντας τον superman στο θάνατο.
Και ποιος ευθύνεται για αυτό; Μα φυσικά ο arch enemy του, Lex Luthor. Τι και αν αυτός ο τύπος είναι απλός θνητός; Η δύναμη κ η εξουσία που διαθέτει, έχουν φέρει τον Superman άπειρες φορές σε δύσκολη θέση. Δαιμόνιος και ιδιοφυής όπως πάντα, καταφέρνει τον μόνιμο στόχο του, να οδηγήσει τον Superman σε μια παγίδα από την οποία δεν μπορεί να ξεφύγει.
Συναισθηματισμός και συγκινησιακή φόρτιση αποτελούν ένα μεγάλο κομμάτι της σκηνοθεσίας, που μαζί με την πλοκή, δίνουν μεγάλη έμφαση στις προσωπικές σχέσεις των χαρακτήρων και στο love story του πρωταγωνιστή με την lois Lein.
Προσεγμένοι διάλογοι που δεν παραπέμπουν σε πρωινά cartoon του Σαββατοκύριακου. Εκφραστικό και ιδιαίτερο σχέδιο, αν και όχι τόσο δυναμικό όσο έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε σε Super Heroes. Επιρροή της Ιαπωνικής σχολής , που τα τελευταία χρόνια γίνεται όλο και πιο εμφανής στις δουλειές Αμερικάνων δημιουργών.
Αρκετές υποϊστορίες - περιπέτειες που ζει ο Superman διανύοντας όσο χρόνο του έχει μείνει, μας παρουσιάζουν ενδιαφέροντα στοιχεία και λεπτομέρειες για την μυθοπλασία που υπάρχει γύρω από τον κρυπτόνιο ήρωα.
Η lois μέσα στο fortress of solitude, γνωρίζει - βλέπει, αίθουσες με τα πιο καταστροφικά όπλα του γαλαξία, κλειδιά που ζυγίζουν χιλιάδες τόνους, λουλούδια που δεν μαραίνονται ποτέ και το ζωάκι του έρωτα της, ένα πλάσμα που τρέφεται με μικρούς ήλιους. Γίνεται η Super Lois και για τα μάτια της ο Superman, λύνει ένα άλυτο αίνιγμα και κοντράρεται με δυο χρονοταξιδιώτες, τον Atlas και τον Samson.
Αλλά δεν κάνει μόνο αυτό στα τελευταία του. Σώζει τη γη για εκατομμυριοστή φορά, από δυο καταστροφικές απειλές. Η πρώτη έχει την μορφή δυο χαμένων αστροναυτών από τον Κρύπτον. Του Bar- EL και της Lilo, που έχουν σκοπό να υποδουλώσουν το ανθρωπινό γένος. Βέβαια αντί για αυτό καταλήγουν στην Phantom Zone. H Δεύτερη την μορφή του SOLARIS ενός ζωντανού computer που καταλήγει από τις γροθιές του πρωταγωνιστή.
Σκηνές μάχης, ικανοποιητικές αλλά όχι εντυπωσιακές όπως θα περίμενε κανείς από ένα Animation. Η μουσική του Christopher Draice μεγαλειώδης, θριαμβευτική, κορυφώνεται προς το τέλος, τονίζοντας την θυσία του Superman που με την τελευταία του ανάσα γίνεται για άλλη μια φορά σωτήρας της γης. Ωραία ατμόσφαιρα και σκηνή αυτή που πετάει ο Superman προς τον ήλιο, όπως και η σκηνή του Luthor στην ηλεκτρική καρέκλα.
Δεν έχει Happy, ούτε Sad end αλλά δεν θα πω κάτι για αυτό.Δεν θα το μαρτυρήσω.
Δεν είναι το animation που περιμένεις ως πωρωμένος κομιξάκιας να γίνει χαμός. Βασίζεται περισσότερο στην φιλοσοφία του Superman, ως σύμβολο, ως ιδεώδες. Ούτε και η καλύτερη δουλειά (συνολικό αποτέλεσμα) που μπορείς να δεις.
Σίγουρα με ένα τέτοιο Story, από μια άλλη οπτική γωνία, θα μπορούσε να απευθύνεται μόνο σε μεγαλύτερα παιδιά - 18 και άνω. Όμως παρ΄'ολα αυτά,είναι μια αξιόλογη προσπάθεια που κάθε fan των κόμικς, δεν θα καταδικάσει, απλά δεν θα εντυπωσιαστεί.
Το Story προσεγγίζει τις τελευταίες μέρες του Superman και πως αποφασίζει να τις αξιοποιήσει.Τελευταίες μέρες του superman....?Ακούγεται κάπως αυτό για ένα τύπο που δεν μπορεί να τον πληγώσει τίποτα σωστά; Και όμως, ύστερα από την διάσωση ενός διαστημόπλοιου που ήταν έτοιμο να συντριβεί στον ήλιο, τα κύτταρα του superman απορρόφησαν - φορτίστικαν με τόση ενέργεια που δεν μπορούν να την μεταβολίσουν. Με άλλα λόγια παραγέμισαν με δύναμη και αυτοκαταστρέφονται με την μορφή μικρών εκρήξεων, οδηγώντας τον superman στο θάνατο.
Και ποιος ευθύνεται για αυτό; Μα φυσικά ο arch enemy του, Lex Luthor. Τι και αν αυτός ο τύπος είναι απλός θνητός; Η δύναμη κ η εξουσία που διαθέτει, έχουν φέρει τον Superman άπειρες φορές σε δύσκολη θέση. Δαιμόνιος και ιδιοφυής όπως πάντα, καταφέρνει τον μόνιμο στόχο του, να οδηγήσει τον Superman σε μια παγίδα από την οποία δεν μπορεί να ξεφύγει.
Συναισθηματισμός και συγκινησιακή φόρτιση αποτελούν ένα μεγάλο κομμάτι της σκηνοθεσίας, που μαζί με την πλοκή, δίνουν μεγάλη έμφαση στις προσωπικές σχέσεις των χαρακτήρων και στο love story του πρωταγωνιστή με την lois Lein.
Προσεγμένοι διάλογοι που δεν παραπέμπουν σε πρωινά cartoon του Σαββατοκύριακου. Εκφραστικό και ιδιαίτερο σχέδιο, αν και όχι τόσο δυναμικό όσο έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε σε Super Heroes. Επιρροή της Ιαπωνικής σχολής , που τα τελευταία χρόνια γίνεται όλο και πιο εμφανής στις δουλειές Αμερικάνων δημιουργών.
Αρκετές υποϊστορίες - περιπέτειες που ζει ο Superman διανύοντας όσο χρόνο του έχει μείνει, μας παρουσιάζουν ενδιαφέροντα στοιχεία και λεπτομέρειες για την μυθοπλασία που υπάρχει γύρω από τον κρυπτόνιο ήρωα.
Η lois μέσα στο fortress of solitude, γνωρίζει - βλέπει, αίθουσες με τα πιο καταστροφικά όπλα του γαλαξία, κλειδιά που ζυγίζουν χιλιάδες τόνους, λουλούδια που δεν μαραίνονται ποτέ και το ζωάκι του έρωτα της, ένα πλάσμα που τρέφεται με μικρούς ήλιους. Γίνεται η Super Lois και για τα μάτια της ο Superman, λύνει ένα άλυτο αίνιγμα και κοντράρεται με δυο χρονοταξιδιώτες, τον Atlas και τον Samson.
Αλλά δεν κάνει μόνο αυτό στα τελευταία του. Σώζει τη γη για εκατομμυριοστή φορά, από δυο καταστροφικές απειλές. Η πρώτη έχει την μορφή δυο χαμένων αστροναυτών από τον Κρύπτον. Του Bar- EL και της Lilo, που έχουν σκοπό να υποδουλώσουν το ανθρωπινό γένος. Βέβαια αντί για αυτό καταλήγουν στην Phantom Zone. H Δεύτερη την μορφή του SOLARIS ενός ζωντανού computer που καταλήγει από τις γροθιές του πρωταγωνιστή.
Σκηνές μάχης, ικανοποιητικές αλλά όχι εντυπωσιακές όπως θα περίμενε κανείς από ένα Animation. Η μουσική του Christopher Draice μεγαλειώδης, θριαμβευτική, κορυφώνεται προς το τέλος, τονίζοντας την θυσία του Superman που με την τελευταία του ανάσα γίνεται για άλλη μια φορά σωτήρας της γης. Ωραία ατμόσφαιρα και σκηνή αυτή που πετάει ο Superman προς τον ήλιο, όπως και η σκηνή του Luthor στην ηλεκτρική καρέκλα.
Δεν έχει Happy, ούτε Sad end αλλά δεν θα πω κάτι για αυτό.Δεν θα το μαρτυρήσω.
Δεν είναι το animation που περιμένεις ως πωρωμένος κομιξάκιας να γίνει χαμός. Βασίζεται περισσότερο στην φιλοσοφία του Superman, ως σύμβολο, ως ιδεώδες. Ούτε και η καλύτερη δουλειά (συνολικό αποτέλεσμα) που μπορείς να δεις.
Σίγουρα με ένα τέτοιο Story, από μια άλλη οπτική γωνία, θα μπορούσε να απευθύνεται μόνο σε μεγαλύτερα παιδιά - 18 και άνω. Όμως παρ΄'ολα αυτά,είναι μια αξιόλογη προσπάθεια που κάθε fan των κόμικς, δεν θα καταδικάσει, απλά δεν θα εντυπωσιαστεί.
